19 January 2017

Ο λόγος που συχνά βάζω την λέξη ειδικός σε εισαγωγικά.



Υπάρχει λόγος που συχνά βάζω το ειδικός σε εισαγωγικά.

Πρώτον γιατί έχω δει πολλές φορές ειδικούς να μην είναι επαρκώς ενημερωμένοι στα τεκταινόμενα της ίδιας τους της ειδικότητας (τώρα πια με την βοήθεια του ίντερνετ είναι εύκολο να το διαπιστώσει κανείς).

Δεύτερον: Έχω δει ουκ ολίγες φορές «ειδικούς» και μη, στην Ελλάδα αντί να ξεκινούν από τα πιο απλά και φθηνά φάρμακα και να κλιμακώνουν την θεραπεία ανάλογα με τα αποτελέσματα, να πηγαίνουν κατευθείαν στο ακριβότερο φάρμακο, αδιαφορώντας για το κόστος στο Ταμείο και τον Ασθενή. Αυτό δεν είναι φυσικά σημάδι ανθρώπου που ξέρει την δουλειά του και μάλιστα που θέλει να αποκαλείται ειδικός.

Αλλά όπως έλεγε και ο Τσαρούχης, στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις. Προσωπικά πριν θεωρήσω ότι κάποιος είναι αληθινά ειδικός πρέπει πρώτα να τον δω να χειρίζεται μερικά περιστατικά.

01 January 2017

Κάντε το δικό σας ενυδατικό διάλυμα για παιδιά ή ενηλίκους που έχουν οξεία γαστρεντερίτιδα.

Του Αργύρη Αργυρίου
Γενικού - Οικογενειακού Ιατρού, Δαγκλή 4, Καβάλα
Πτυχιούχου Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Lund Σουηδίας
Ειδικότητα στην Γενική Ιατρική στο Linkoping Σουηδίας.

Πηγές: 

1) Ο Σουηδός Παιδίατρος Thomas Casswall, εξειδικευμένος στην Παιδογαστρεντερολογία, επιμελητής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Karolinska της Στοκχόλμης. http://www.1177.se/Tema/Barn-och-foraldrar/Mat-somn-och-praktiska-rad/Mat-och-naring/Vatskeersattning-till-barn/

2) Η Σουηδέζα Παιδίατρος Cecilia Chrapkowska ερευνήτρια στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Karolinska της Στοκχόλμης.  http://www.barnakuten.nu/barnsjukdomar/vatskeersattning/






Στην μεγάλη τους πλειοψηφία οι οξείες γαστρεντερίτιδες στην Ελλάδα, και στον Δυτικό κόσμο γενικότερα, οφείλονται σε ιούς (και όχι σε βακτηρίδια). Στην ιογενή οξεία γαστρεντερίτιδα η θεραπεία συνίσταται σε ενυδάτωση και μόνο. Έτσι αποτρέπουμε να αφυδατωθεί το παιδί ή ο ενήλικας από τις πολλές διάρροιες.



Μπορείτε να κάνετε το δικό σας σπιτικό ενυδατικό διάλυμα, με τον εξής τρόπο:

1 λίτρο νερό της βρύσης ( αν το νερό της πόλης σας είναι πόσιμο )

½  κουταλάκι του γλυκού ( μισό κουταλάκι του γλυκού είναι 2,5 ml ) μαγειρικό αλάτι (το συνηθισμένο αλάτι που χρησιμοποιούμε στην μαγειρική)

6 κουταλάκια του γλυκού ( τα έξι κουταλάκια του γλυκού είναι 30 ml )  ζάχαρη.

Βράστε το νερό, ανακατέψτε μέσα στο νερό τις προαναφερθείσες ποσότητες αλατιού και ζάχαρης ώστε να διαλυθούν καλά και αφήστε το διάλυμα, να κρυώσει. Δοκιμάστε το διάλυμα αυτό πριν το δώσετε στο παιδί. Πρέπει να έχει γεύση που να μπορεί να την δεχτεί κανείς χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Για την ακρίβεια, πρέπει ίσα ίσα να νιώθει κανείς το αλάτι όπως παραδείγματος χάριν στη γεύση των δακρύων αλλά όμως η γεύση πρέπει να φέρνει πιο πολύ προς το γλυκό. Είναι ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ να βάλετε ακριβώς τις προαναφερθείσες ποσότητες νερού, αλατιού και ζάχαρης και για αυτό πρέπει να χρησιμοποιήσετε κανάτα δοσομετρητή και κουτάλια δοσομετρητές και όχι συνηθισμένα κουταλάκια. Εκ των υστέρων μπορεί κανείς, για γεύση, να προσθέσει στο παραπάνω διάλυμα και 2 κουταλάκια του γλυκού (δύο κουταλάκια του γλυκού είναι 10 ml) συμπυκνωμένο χυμό φρούτου αν και δεν είναι βέβαιο ότι η γεύση γίνεται καλύτερη έτσι. Για παιδιά κάτω του ενός έτους είναι πιο σίγουρο να τα δώσουμε κάποιο ειδικό ηλεκτρολυτικό διάλυμα (π.χ. το Almora ) που υπάρχει στα φαρμακεία για την πρόληψη της αφυδάτωσης.

Υποσημείωση: Στην Ελλάδα συχνά μετρούμε τον όγκο των υγρών σε cc αλλά είναι καλό να ξέρουμε ότι ένα cc ισοδυναμεί με ένα ml. ( Δηλαδή, 1 cc = 1 ml ).

Πόσο υγρό πρέπει να δώσουμε;


Αν το παιδί κάνει εμετούς ξεκινήστε να δίνεται το ενυδατικό διάλυμα με την βοήθεια μιας πλαστικής σύριγγας (από την οποία έχετε αφαιρέσει την βελόνα). Δίνεται 5 ml κάθε 5 λεπτά. Αν δίνει κανείς υγρά πιο συχνά τότε αυξάνεται ο κίνδυνος να προκαλέσουν εμετό. Αν περάσει μισή ώρα χωρίς εμετό τότε μπορείτε να δίνεται 10 ml κάθε δέκα λεπτά και αν περάσει μία ώρα χωρίς εμετό τότε μπορείτε να δώσετε στο παιδί το ενυδατικό διάλυμα με μπιμπερό σε μικρές γουλιές. Αν το παιδί κάνει πάλι εμετό: Ξαναγυρίστε πάλι στο να δίνετε 5 ml κάθε 5 λεπτά.                                                                                                                                             
Εάν το παιδί έχει μόνο διάρροιες τότε μπορεί κανείς να δώσει ενυδατικό διάλυμα με πιο γρήγορο ρυθμό εξ’αρχής. Δώστε 50 ml ενυδατικό διάλυμα για κάθε διάρροια που κάνει το παιδί.                                                                                                                                                         
Αν το μόνο υγρό που παίρνει το παιδί είναι το ενυδατικό διάλυμα, τότε πρέπει να δώσει κανείς στο παιδί τις βασικές του ανάγκες σε υγρά (δηλαδή αυτά που συνήθως παίρνει από το φαγητό, το νερό, τους χυμούς κτλ) συν τις απώλειες του σε υγρά από τους εμετούς και τις διάρροιες. Με άλλα λόγια πρέπει να δώσει κανείς πολλά υγρά! Αλλά αν το κάνετε αυτό και το παιδί είναι καλά, κατουρά και έχει ζεστό δέρμα τότε μπορείτε να νιώσετε ότι τα καταφέρατε καλά.


Πότε μπορούμε να αρχίσουμε να δίνουμε στο παιδί και κάτι άλλο εκτός από ενυδατικό διάλυμα;

Όταν το παιδί δεν κάνει εμετούς πλέον και δεν έχει πολύ έντονες διάρροιες (δηλαδή λιγότερες από 8 διαρροϊκές κενώσεις/24ωρο), μπορεί κανείς να αρχίσει να δίνει και άλλα υγρά εκτός του ενυδατικού διαλύματος. Δώστε τότε υγρά που να περιέχουν ζάχαρη έτσι ώστε το παιδί να παίρνει και λίγη ενέργεια. Κάτι που επίσης επιτρέπεται (όσο και αν στην Ελλάδα ακούγεται παράξενο για τέτοιες περιστάσεις) είναι παγωμένα υγρά όπως π.χ. το παγωτό. Το στερεό φαγητό μπορεί να περιμένει μέχρις ότου το παιδί να πει ότι πεινά. Τα υγρά όμως δεν μπορούν να περιμένουν.

Και τι κάνουμε αν το παιδί δεν θέλει;


Του το δίνουμε με το ζόρι. Ναι, καλά ακούσατε: Του το δίνουμε με το ζόρι. Στην εποχή μας δεν είμαστε συνηθισμένοι να αναγκάζουμε τα παιδιά μας να κάνουν πράγματα με το ζόρι, και αυτό είναι καλό. Όταν όμως πρόκειται για χορήγηση υγρών σε παιδιά που κάνουν εμέτους ή διάρροιες τότε πρέπει να τους δώσουμε υγρά ακόμη και με το ζόρι. Βάλτε το παιδί στο γόνατό σας, κρατήστε καλά τα χέρια του με τα οποία πιθανώς να παλεύει να ξεφύγει και βάλτε την σύριγγα (χωρίς την βελόνα φυσικά) αρκετά βαθιά μέσα στο στόμα (γίνεται όμως και μπροστά από τα δόντια) και εγχύστε το υγρό σημαδεύοντας την εσωτερική πλευρά κάποιου από τα μάγουλα. Με τον τρόπο αυτό πιθανόν να φτύσει λίγο από το υγρό αλλά όμως την μεγαλύτερη ποσότητα θα την καταπιεί. Μπορεί να νιώθεις εκείνη την στιγμή ότι είσαι ο πιο κακός γονιός του κόσμου αλλά στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Δίνεις στο παιδί σου αυτό που χρειάζεται παρόλο που αυτό δεν το καταλαβαίνει.







23 December 2016

Το να φροντίζει κανείς τα οικονομικά του είναι σαν να φροντίζει την Υγεία του.



Το να φροντίζει κανείς τα οικονομικά του

είναι σαν να φροντίζει την Υγεία του.

Οι ερευνητές στον κλάδο της Κοινωνικής Ιατρικής έχουν δείξει επανειλημμένως με μελέτες τους  ότι

όσο πιο καλά οικονομικά έχει κανείς (άτομο ή κράτος)

τόσο καλύτερη Υγεία απολαμβάνει (σε ατομικό ή κρατικό επίπεδο αντίστοιχα).

Είναι σαφώς πιο σημαντικό να είναι κανείς σε καλή οικονομική κατάσταση

από το να παίρνει πανάκριβα φάρμακα.

Αυτό το γνωρίζουν καλά στην Βόρεια Ευρώπη και τους έχει επηρεάσει και στον τρόπο που σχεδίασαν τα Συστήματα Υγείας τους. Βοήθησε βέβαια πολύ και το ότι εκεί υπάρχει μικρότερη διαφθορά και έτσι μικρότερα περιθώρια για την Φαρμακοβιομηχανία να κινηθεί εξωθεσμικά. (Και να φανταστεί κανείς ότι πρόκειται για χώρες που είναι πρωτοπόρες στην ανακάλυψη και παραγωγή φαρμάκων).


21 December 2016

Το υπερηχογράφημα καρωτίδων δεν είναι εξέταση ρουτίνας!


Αντιγράφω (και προσυπογράφω) δημοσίευμα του Καρδιολόγου Χρήστου Ντέλλου στον τοίχο του στο facebook , στις 14/12/2016.

Το ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ δεν είναι εξέταση ρουτίνας!

Μην το κάνετε χωρίς σοβαρό λόγο!

Στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές οδηγίες (guidelines) το υπερηχογράφημα ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ δε συστήνεται ως εξέταση ρουτίνας για την πρόληψη καρδιαγγειακών νόσων! Το πιθανό όφελος από την ανεύρεση ασυμπτωματικών στενώσεων των καρωτίδων θεωρείται μικρότερο από την πιθανή βλάβη!

Το αίσθημα "ζάλης" από μόνο του δε θεωρείται ένδειξη υπερηχογραφήματος καρωτίδων!

Πέρα από την οικονομική επιβάρυνση και την αναστάτωση των "ασθενών", οδηγεί σε υπερδιαγνώσεις, με ότι αυτό συνεπάγεται: αναίτιες απανεξετάσεις και αχρείαστες φαρμακευτικές (πχ.στατίνες) ή και επικίνδυνες επεμβατικές θεραπείες.

Δεν πρέπει επομένως να γίνεται κατάχρηση της εξέτασης, όπως συχνά παρατηρείται σε άτομα κάτω των 65 ετών, χωρίς σαφή νευρολογικά συμπτώματα και χωρίς σοβαρούς παράγοντες κινδύνου!

18 December 2016

Από συνέντευξη του Γιώργου Ιωάννου στην Καθημερινή της 27-28.6.1982

«Κάθε λέξη την οποία χρησιμοποιεί ένας συγγραφέας, πρέπει να είναι σε θέση να την δικαιολογήσει και αν είναι δυνατόν να μπορεί για κάθε λέξη, όταν ρωτηθεί, να πει μια ολόκληρη ιστορία, δηλαδή τι σχέση έχει μ’ αυτήν την λέξη. Εγώ νομίζω ότι ανήκω σ’ αυτήν την κατηγορία».