Είναι σωστή η απόφαση του Υπουργείου Υγείας να διαθέσει το Tamiflu και το Relenza εντελώς δωρεάν;

Του Αργύρη Αργυρίου
Γενικού Ιατρού, Καβάλα.


Η αντιμετώπιση του πρόσφατου κύματος της γρίπης στην χώρα μας, αποτελεί κατά την γνώμη μου, μια μικρογραφία του πως αντιμετωπίζει συνήθως η Ελληνική κοινωνία τα προβλήματά της:

• Την τελευταία στιγμή.
• Χωρίς έγκαιρη προετοιμασία (παρόλο που πολλές ξέρουμε ότι το πρόβλημα είναι επαναλαμβανόμενο).
• Χωρίς να έχουμε μελετήσει ούτε από επιστημονικής ούτε από οικονομικής άποψης.
• Υπό το κράτος πανικού.

Και εξηγούμε:

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή έχουμε επιδημίες γρίπης και κάθε χρόνο πεθαίνουν άνθρωποι από την γρίπη στην Ελλάδα όπως και αλλού. Για παράδειγμα στην Σουηδία, μια χώρα των 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, χάνουν τη ζωή τους από την γρίπη 300 – 700 άνθρωποι/έτος παρόλο που η εμβολιαστική κάλυψη εκεί είναι σημαντικά υψηλότερη από ότι στην Ελλάδα. Το 90% από αυτούς που χάνουν την ζωή τους από την γρίπη εκεί, είναι άνω των 75 ετών. Στην Ελλάδα οι θάνατοι λόγω γρίπης που δηλώνονται κάθε χρόνο είναι σαφώς λιγότεροι από ότι αυτοί στην Σουηδία αλλά από την άλλη το σύστημα καταγραφής των αιτιών θανάτου στην Ελλάδα δεν είναι το ίδιο αξιόπιστο (το ξέρω από πρώτο χέρι, μιας και έχω εργαστεί ως Ιατρός και στις δύο αυτές χώρες). Λόγω ακριβώς του ότι η γρίπη είναι μια λοίμωξη που μπορεί να αποβεί μοιραία, συστήνεται τα άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες να εμβολιάζονται κατά της γρίπης και αυτός ο εμβολιασμός αρχίζει στα μέσα του Φθινοπώρου. Φέτος όμως η εκστρατεία στην Ελλάδα για εμβολιασμό ήταν ακόμη πιο υποτονική από ότι άλλες χρονιές. Άρα δεν προετοιμαστήκαμε ουσιαστικά, και έτσι δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η επιδημία γρίπης είναι πιο έντονη.

Βγαίνει τώρα το Υπουργείο Υγείας προς τα έξω και λέει ότι η Οσελταμιβίρη (το Tamiflu με κόστος θεραπείας 35 €) και η Ζαναμιβίρη (το Relenza με κόστος θεραπείας 17 € ) θα διατίθενται εντελώς δωρεάν. Θα το καταλάβαινα, ίσως, αν εννοούσαν να δοθούν δωρεάν σε κάποιες συγκεκριμένες ομάδες κινδύνου. Να δοθούν όμως δωρεάν σε όλους; Τότε αν υποθέσουμε ότι νοσήσει το 10% του πληθυσμού της Ελλάδας (πράγμα διόλου απίθανο) τότε μιλάμε ότι θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δώσουμε το Tamiflu ή το Relenza σε 1 εκατομμύριο συμπολίτες μας οπότε θα μας κοστίσει 35 εκατομμύρια € (ή 17 εκατομμύρια € αν πρόκειται για το Relenza) . Τα έχει να τα δώσει αυτά τα λεφτά ο ΕΟΠΥΥ; Ενδεικτικά να πω ότι οι συμβεβλημένοι Ιατροί του ΕΟΠΥΥ κοστίζουν στον ΕΟΠΥΥ λίγο περισσότερο από 100 εκατ € / έτος και ότι οι πληρωμές τους είναι αρκετούς μήνες πίσω… Για να μην πούμε για τα Νοσοκομεία που δεν έχουν να δώσουν φάρμακα ούτε στους καρκινοπαθείς… Επίσης να πούμε ότι ένα εμβόλιο της γρίπης π.χ. το Vaxigrip κοστίζει 6 €. Έτσι αν στα μέσα του Φθινοπώρου είχε εμβολιαστεί το 10% του πληθυσμού (πράγμα πολύ πιο αποτελεσματικό) θα μας κόστιζε 6 εκατομμύρια €.

Επίσης τι μήνυμα δίνουμε προς τους ασθενείς;                                                                                 «Μην εμβολιαστείτε και εμείς εδώ είμαστε»;
                                                                                        
Και καλά θα ήταν αν μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο καλή δουλειά όπως με τον εμβολιασμό όμως αυτά τα αντιϊικά φάρμακα δεν μπορούν να τον υποκαταστήσουν.

Πόσο βοηθούν λοιπόν αυτά τα αντιϊικά φάρμακα; To NNT (Number Needed to Treat) για το Tamiflu αν το δώσει κανείς προφυλακτικά είναι 33. Δηλαδή, πρέπει να δώσεις αγωγή με Tamiflu σε 33 άτομα για γλυτώσει να προσβληθεί από την γρίπη ένας.

Όσο για την περίπτωση που αποφασίσει να δώσει κανείς το Tamiflu και το Relenza ενώ ο Ασθενής έχει ήδη τα συμπτώματα, τότε το Tamiflu ελαττώνει κατά μέσο όρο την διάρκεια της γρίπης κατά 1-1,5 μέρα και το Relenza κατά 1-2,5 μέρες.

Τέλος, τα φάρμακα αυτά δεν είναι άμοιρα παρενεργειών. Ενδεικτικά από τους 20 που θα πάρουν το Tamiflu ο ένας κάνει έμετο, ενώ από τους 100 ο ένας θα παρουσιάσει νευροψυχιατρικές παρενέργειες. Το Relenza από την πλευρά του, μπορεί, μεταξύ άλλων, να κάνει εξανθήματα αλλά και εδώ έχουν αναφερθεί νευροψυχιατρικές παρενέργειες.

Βιβλιογραφία:

Margaret McCartney: Don’t be bullied into prescribing Tamiflu

http://www.bmj.com/content/350/bmj.h417

Influensa 

 http://www.internetmedicin.se/page.aspx?id=464 ( τελευταία ενημέρωση 22/01/2016 από τον Σουηδό Καθηγητή Λοιμωξιολογίας στο Πανεπιστήμιο Karolinska της Στοκχόλμης Jonas Hedlund ).

Så många dör av "vanlig" influensa. (Πόσοι και ποιοι Σουηδοί πεθαίνουν από την γρίπη κάθε χρόνο).

 http://www.hd.se/nyheter/inrikes/2009/11/23/sa-manga-dor-av-vanlig-influensa/

και

https://sv.wikipedia.org/wiki/Influensa

Σχετικά με την απεργία της 04/02/2016 για το ασφαλιστικό.

Δεν ξέρω το όνομα αυτού που το έγραψε, αλλά νομίζω ότι μπήκε στην καρδιά του θέματος:

Στην ουσία τα πραγματικά αιτήματα των σημερινών κινητοποιήσεων, που όμως δεν ακούστηκαν, ήταν:

α) των μισών, "όχι άλλους φόρους για να ταΐζονται οι άχρηστοι και οι κηφήνες δημόσιοι υπάλληλοι και οι έφηβοι συνταξιούχοι"

β) των άλλων μισών, "πάρτε τους και το πετσί τους κερατάδες τους ελευθεροεπαγγελματίες και δώστε τα μας να συνεχίσουμε τις ψευδαισθήσεις κάνα χρόνο ακόμη"

Κάτι τέτοιο μόνο σε μια φαιδρή χώρα σαν την Ελλάδα μπορεί να συμβαίνει. Να διαδηλώνουν μαζί, δίπλα δίπλα, τα θύματα με τους θύτες. Ξεχνώντας και οι μεν και οι δε την αρρωστημένη σχέση τους, παριστάνοντας τους πολίτες μιας δήθεν ενιαίας κοινωνίας και αναζητώντας εξωτερικούς, κατασκευασμένους εχθρούς φαντάσματα για να νομιμοποιήσουν την διαμαρτυρία τους, που στην πραγματικότητα θα έπρεπε να εκφράζεται με εσωτερική σύγκρουση. Επειδή εσωτερικό είναι και το πρόβλημα, γεγονός που οι περισσότεροι φοβούνται να πούνε φωναχτά.

Ο ένας θέλει, πολύ απλά, να βάλει το χέρι στην τσέπη του διπλανού του, χωρίς όμως να το ομολογεί.

Υπό αυτές τις συνθήκες η βία αποφεύγεται προσωρινά, αλλά όταν τα πράγματα φτάσουν σε οριακό σημείο, τα αποθέματα εξαντληθούν και οι μάσκες πέσουν, θα ξεσπάσει με μη ελεγχόμενες διαστάσεις. Χρόνια τώρα σωρεύεται κάτω από το μισόλογα και την ορθή πολιτική συμπεριφορά.

Υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη που η Δεξιά τους είναι πολύ πιο αριστερή από την δικιά μας Αριστερά.

Με τα μπλε γράμματα, σχόλιο του ιδιοκτήτη αυτού του blog, Αργύρη Αργυρίου:

Υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη που η Δεξιά τους είναι πολύ πιο αριστερή από την δικιά μας Αριστερά.
Οι ταμπέλες που βάζουμε στους εαυτούς μας και στους άλλους δεν λένε τίποτε. Αυτό που μετράει τελικά είναι η ουσία.

Βασίλειο της κοινωνικής αδικίας η Ελλάδα.

του Λεωνίδα Βατικιώτη.
( κάντε διπλό αριστερό κλικ στην εικόνα για να την διαβάσετε ευκρινέστερα).

Κόλαφος για τα μνημόνια και την πολιτική της λιτότητας στην Ελλάδα είναι η έκθεση Κοινωνική δικαιοσύνη στην EE, που εκδόθηκε από το ίδρυμα Μπέρτελσμαν (εδώ το πλήρες κείμενο), καθώς η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα, πιο κάτω ακόμη κι από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, στους δείκτες κοινωνικής δικαιοσύνης! Η έκθεση δημοσιεύεται κάθε χρόνο και διεξάγεται μεταξύ 28 κρατών μελών της ΕΕ.

«Η Ελλάδα αξιολογείται ως η χώρα με τις χειρότερες επιδόσεις σε όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Η χώρα βρίσκεται μεταξύ των πέντε τελευταίων και στις έξι διαστάσεις που αποτελούν το δείκτη, ενώ είναι τελευταία στις τρεις απ’ αυτές τις διαστάσεις (πρόσβαση στην αγορά εργασίας, κοινωνική συνοχή και μη διάκριση και διαγενεακή δικαιοσύνη)», παρατηρεί η έκθεση. Και συνεχίζει: «Η κρίση είχε ένα καταστρεπτικό αποτέλεσμα στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Τα μέτρα των πακέτων διάσωσης έχουν επιδεινώσει τα υπάρχοντα κοινωνικά προβλήματα. Το τμήμα των ανθρώπων που απειλείται από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό έχει αυξηθεί για μια ακόμη φορά σε σχέση με την έρευνα του προηγούμενου χρόνου: 36% του συνολικού πληθυσμού είναι τώρα σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Το ποσοστό για τα παιδιά είναι στο 36,7% και για τους μεγαλύτερους ανθρώπους στο 23%. Το κενό μεταξύ νέων και ηλικιωμένων σε όρους φτώχειας έχει αυξηθεί έντονα τα τελευταία χρόνια, με τους νέους ανθρώπους να χτυπιούνται προνομιακά από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Επιπλέον, το κομμάτι των παιδιών που ζουν υπό συνθήκες σοβαρής στέρησης έχει υπερδιπλασιαστεί από 9,7% το 2007 σε 23,8%. Οι περικοπές επίσης έχουν επιδεινώσει τις υπηρεσίες υγείας».

Η έκθεση του ιδρύματος Μπέρτελσμαν παρατηρεί σε άλλο σημείο ότι «η συνολική ανεργία της χώρας, 26,7% το 2014, ήταν η υψηλότερη στην ΕΕ. Ο αριθμός των ανέργων είναι περίπου 19 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερος απ’ ό,τι ήταν το 2008 και πολύ πιο πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 17,8%. Το ποσοστό της ανεργίας στην ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών έχει υπερδιπλασιαστεί από το 2008 φτάνοντας το 52,4% (ξανά, μακράν ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ΕΕ). Επιπλέον, πολλοί από τους εργαζόμενους απασχολούνται σε προσωρινές θέσεις εργασίας. Επίσης, το 86,3% των Ελλήνων σε προσωρινές θέσεις εργασίας, δεν μπορούσαν να βρουν μόνιμη θέση εργασίας». Με άλλα λόγια, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης δεν αποτελούν επιλογή, αλλά ανάγκη.

Ωρολογιακή βόμβα

Θλιβερές είναι οι επιδόσεις της Ελλάδας και στο ζήτημα των ΝΕΕΤ, όπως αποκαλείται το τμήμα της νεολαίας που βρίσκεται εκτός εργασίας, εκπαίδευσης και κατάρτισης (Not Employment Education Training). Η Ελλάδα, με το 28,4% των νέων μεταξύ 20 και 24 ετών να εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία (όταν το 2008 ήταν «μόνο» 15,8%), έχει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό ΝΕΕΤ στην ΕΕ. Η έκθεση του γερμανικού ιδρύματος προχωράει μάλιστα και σε μια παρατήρηση ξεχωριστής βαρύτητας για το πρόβλημα των ΝΕΕΤ, όπως πλέον χαρακτηρίζεται αυτή η κατηγορία του πληθυσμού: «Αν παραμείνει άλυτο, αυτό το υψηλό ποσοστό ανενεργών νέων απειλεί μακροπρόθεσμα να αποσταθεροποιήσει σοβαρά τη χώρα». Θα δούμε, εν ολίγοις επί ευρωπαϊκού εδάφους, ό,τι έχουμε παρατηρήσει να συμβαίνει και σε άλλες χώρες, τις αποκαλούμενες αναπτυσσόμενες: Αυτή η κοινωνική κατηγορία, που είναι από τις πλέον δυναμικές, καθώς θέλει να εργαστεί και να δημιουργήσει, αλλά δεν μπορεί λόγω της ανεργίας και της φτώχειας να μετατρέπεται σε θρυαλλίδα πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων. «Κάντε κάτι, πριν να είναι αργά», προειδοποιούν οι αναλυτές του γερμανικού ιδρύματος.

Πρέπει ωστόσο να αναφερθεί, πως παρότι καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν έχει τα χάλια της Ελλάδας, η κοινωνική κατάσταση που υπάρχει στην υπόλοιπη ήπειρο, μόνο αισιοδοξία δεν προκαλεί. Κατ’ αρχήν το σημαντικότερο: Η Ευρώπη και για την ακρίβεια η κοινωνική Ευρώπη ακόμη δεν έχει ανακάμψει από την κρίση. Μπορεί το έσχατο σημείο να ήταν το 2012 κι έκτοτε σε πολλούς δείκτες να σημειώνεται βελτίωση, οι μέσοι όροι ωστόσο δεν έχουν επιστρέψει στα επίπεδα που ήταν πριν το 2008. Αυτό σημαίνει ότι οι λύσεις υπέρβασης της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξέσπασε στην αμερικάνικη αγορά ενυπόθηκων δανείων το 2007 και μεταφέρθηκε στην Ευρώπη είχαν ως θύμα τις κοινωνικές παροχές και το επίπεδο διαβίωσης της πλειοψηφίας! Αναφέρει η έκθεση από τις πρώτες της κιόλας σελίδες: «Οι κοινωνικές συνθήκες και οι ευκαιρίες συμμετοχής για τον κόσμο στις περισσότερες χώρες της ΕΕ παραμένουν σημαντικά χειρότερες από την περίοδο πριν την κρίση. Σε περισσότερες από 11 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ισπανία και η Πορτογαλία, τα πράγματα έχουν επιδεινωθεί σε σύγκριση ακόμη και με την έρευνα του προηγούμενου έτους».

Βόρειοι και νότιοι

Η έκθεση τονίζει επίσης κατ’ επανάληψη τον οριζόντιο διχασμό που έχει επέλθει στην Ευρώπη, μεταξύ Νοτίων και Βορείων. «Το κενό μεταξύ των βορειοευρωπαϊκών χωρών και των χωρών της Νότιας Ευρώπης που επλήγησαν από την κρίση παραμένει σοβαρό. Σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα το τμήμα του πληθυσμού που απειλείται από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό αυξήθηκε για μια ακόμη φορά σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο». Δεν βυθίζεται μόνη της επομένως η Ελλάδα στις κοινωνικές στατιστικές. Την ίδια καθοδική πορεία ακολουθούν επίσης κι οι άλλες χώρες που δέχθηκαν το μαρτύριο των Μνημονίων.

Ανάλογος διχασμός παρατηρείται και στο ακανθώδες πρόβλημα των ΝΕΕΤ, που σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αγγίζει το 18,6% των νέων μεταξύ 18 και 24 ετών. «Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δραματική στις χώρες της νότιας Ευρώπης: Ιταλία, Ελλάδα, Κροατία, Κύπρος και Ισπανία… Σε αντίθεση με τις νοτιοευρωπαϊκές χώρες, τα χαμηλότερα ποσοστά ΝΕΕΤ παρατηρούνται στην Ολλανδία (7,8%), Δανία (8,4%) και Γερμανία (9,5%). Η Γερμανία είναι η μοναδική χώρα που εμφανίζει ουσιαστική βελτίωση σε σχέση με το 2008», αναφέρει η έκθεση.

Κι η εικόνα ωστόσο στο αντίπερα στρατόπεδο των «βορείων» δεν είναι τόσο ειδυλλιακή όσο φαίνεται από πρώτη ματιά. Με βάση το κριτήριο της απασχόλησης, για παράδειγμα, η Γερμανία επιδεικνύει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γενικής και νεανικής ανεργίας. Φαίνεται ωστόσο ότι η τάση προς την πλήρη απασχόληση υλοποιείται σε βάρος των μισθών. Αρκεί στην χαμηλή ανεργία να αντιπαραβάλλουμε την υψηλή κατάταξη της Γερμανίας μεταξύ εκείνων των χωρών που απασχολούν χαμηλοαμειβόμενους εργαζόμενους. «Ωστόσο», σημειώνει η έκθεση, «παρατηρείται μια επιδείνωση του δείκτη “εργαζόμενοι φτωχοί” που δείχνει ότι συνεχίζεται η τάση προς μια δυαδική αγορά εργασίας. Είναι μια ένδειξη ότι πρέπει να επιταχυνθεί η μετάβαση από τις άτυπες μορφές απασχόλησης στις κανονικές εργασιακές σχέσεις».

Το συμπέρασμα που εξάγεται από την έκθεση του γερμανικού ιδρύματος είναι σαφές: Οι περικοπές των μνημονίων επιδείνωσαν μια ήδη βεβαρυμμένη κατάσταση, λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης των κοινωνικών υπηρεσιών στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα στη κατάταξη κοινωνικής δικαιοσύνης κι οι κάτοικοι αυτής της χώρας τα θύματα της μεγαλύτερης κοινωνικής αδικίας στην Ευρώπη. Τούτου δοθέντος, μπορούμε εύκολα να προβλέψουμε που θα οδηγηθεί η κατάσταση όταν θα εφαρμοστούν τα μέτρα του νέου Μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ το καλοκαίρι του 2015. Τότε, η κατάσταση στην Ελλάδα πιο πολύ θα θυμίζει αφρικανική χώρα, παρά ευρωπαϊκή! Γι’ αυτό το λόγο η κυβέρνηση δεν πρέπει να δεχθεί κανένα νέο αντιλαϊκό μέτρο, στο πλαίσιο της νέας αξιολόγησης…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα Επίκαιρα στις 22 Ιανουαρίου 2016

https://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2016/02/02/%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB/

Σχετικά με τις μαλακτικές / ενυδατικές κρέμες.

Το παρακάτω κείμενο δεν διεκδικεί το αλάθητο και ούτε και είναι κάποιο ολοκληρωμένο επιστημονικό άρθρο.

Γράφτηκε πιο πολύ για να θυμάμαι εγώ ο ίδιος τι αποκόμισα μετά από προσεκτική συλλογή πληροφοριών για ένα θέμα το οποίο βρίσκεται στην γκρίζα ζώνη μεταξύ Ιατρικής Νοσηλευτικής και Αισθητικής. Για αυτό φοβάμαι ότι δεν το κατέχουν και πολλοί, καλά:

Τις μαλακτικές / ενυδατικές κρέμες.

Το να είναι το δέρμα καλά ενυδατωμένο είναι συχνά το πρώτο και απαραίτητο βήμα θεραπείας για μια σειρά από συχνές δερματολογικές παθήσεις όπως το Έκζεμα ή η Ψωρίαση ή απλώς συνηθισμένα συμπτώματα όπως ο κνησμός. Για τον λόγο αυτό κάποιες απλές ενυδατικές κρέμες επιδοτούνται σε χώρες όπως η Σουηδία όταν ο ασθενής έχει κάποια από τις παραπάνω παθήσεις αλλά στην Ελλάδα δυστυχώς δεν γίνεται κάτι τέτοιο.

Αφού κρατά κανείς το δέρμα ενυδατωμένο, μπορεί να προσθέσει και άλλου είδους τοπικές δερματολογικές θεραπείες π.χ. με κορτιζονούχα ή με αντιβιοτικά.

Παρακάτω θα κάνω κάποιες προτάσεις και θα αναφέρω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους. Δίνω έμφαση εκτός από το αποτέλεσμα και στην τιμή επειδή σε συχνές δερματολογικές παθήσεις όπως οι προαναφερόμενες θα πρέπει, σε πολλές περιπτώσεις, να ενυδατώνει κανείς το δέρμα του μια ζωή και αυτό δεν είναι φυσικά δυνατόν εάν κοστίζει μια περιουσία:

Σαν μαλακτικό για το δέρμα  ίσως την καλύτερη σειρά την έχει η Νορβηγική Neutrogena http://www.neutrogena.com/category/moisturizers/norwegian+formula-.do αλλά το μειονέκτημά τους είναι ότι πρόκειται για ακριβά προϊόντα.

Από εκεί και πέρα ένα  κλασσικό και πολύ καλό μαλακτικό είναι η Nivea Soft http://www.nivea.gr/Products/NIVEA-Soft  . Το μειονέκτημα είναι ότι και αυτή είναι σχετικά ακριβή.

Ένα πολύ καλό μαλακτικό, για τα λεφτά του, είναι το γαλάκτωμα σώματος Dove.

Μια κρέμα χεριών (που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στο υπόλοιπο σώμα) και που μοιάζει με την Nivea αλλά που έχει την μισή τιμή είναι η Hand Care του Mr Grand ( Μασούτης ).

 Τέλος ένα εξαιρετικό μαλακτικό / ενυδατικό για το δέρμα που είναι και πολύ φθηνό είναι η Λευκή Βαζελίνη αλλά έχει το μειονέκτημα ότι λαδώνει εύκολα τα ρούχα.

Μια συνοπτική εικόνα πολλών ενυδατικών κρεμών όπου μάλιστα μπορεί να δει κανείς και πόσο κοστίζουν ως Ευρώ / λίτρο είναι από τον ΑΒ Βασιλόπουλο εδώ:

 http://www.ab.gr/click2shop/EIDI-PROSOPIKIS-PERIPOIISIS/c/012?q=%3Apromotion%3AfacetCategories-category%3A012004%3AfacetCategories-category%3A012004003&sort=promotion&view=thumbViewLayout

Βέβαια, μια εναλλακτική λύση, ίσως, αντί μιας μαλακτικής κρέμας, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που η ξηροδερμία δεν είναι ιδιαίτερα έντονη, είναι ένα γαλάκτωμα για κρεμοντούς π.χ. το LUX moisturise shower therapy ( chamomile and jojoba oil shower cream) που υπάρχει και σε συσκευασία των 1000 ml και βγαίνει και πολύ οικονομικό. Ακόμη πιο οικονομικό και εξίσου καλό όμως είναι το nature touch ΚΡΕΜΟΝΤΟΥΣ essential  με αιθέρια έλαια του Mr Grand της αλυσίδας Μασούτη που έχουμε στην Βόρεια Ελλάδα.

Πάντως ο κάθε άνθρωπος έχει τις ιδιαιτερότητές του όσων αφορά τις μαλακτικές κρέμες και αυτή που ταιριάζει στον ένα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ταιριάζει σε κάποιον άλλο.

Είστε ευπρόσδεκτοι με δικές σας σχετικές προτάσεις / σχόλια.

Μπορεί η προληπτική ιατρική να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κρίση;

10/08/2015
του Ιωάννη Ιωαννίδη
Καθηγητή Παθολογίας, Έρευνας, Πολιτικής Υγείας και Στατιστικής Πανεπιστημίου Stanford.


Ναι, φυσικά, η προληπτική ιατρική μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κρίση. Το ποσοστό καπνιστών στην Ελλάδα είναι περίπου 45% στους άνδρες (πανευρωπαϊκό ρεκόρ) και 35% στις γυναίκες (παγκόσμιο ρεκόρ). Αν δεν αλλάξει κάτι, περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες θα πεθάνουν από το κάπνισμα μέσα στα επόμενα 50 χρόνια.
Αν συνυπολογίσουμε όχι μόνο τις απώλειες ζωών, αλλά και το κόστος της ιατρικής φροντίδας για τα νοσήματα που θα προκαλέσει το κάπνισμα στους καπνιστές και την απώλεια παραγωγικότητας λόγω αρρώστιας, το κάπνισμα από μόνο του θα στοιχίσει στην Ελλάδα στα επόμενα 50 χρόνια ένα ποσό πολύ μεγαλύτερο από το σημερινό δημόσιο χρέος του ελληνικού κράτους. Αν μειωνότανε το ποσοστό των καπνιστών σε 25% (το ποσοστό καπνιστών στην Ευρώπη), το κέρδος θα ισοδυναμούσε περίπου με κούρεμα όλου του σημερινού ελληνικού δημόσιου χρέους.

Πόσο εφικτό είναι αυτό; Απόλυτα εφικτό. Πολλές χώρες έχουν μειώσει το ποσοστό καπνιστών τόσο και περισσότερο, π.χ. οι ΗΠΑ μειώσανε το ποσοστό καπνιστών από 42% σε 17% τα τελευταία 50 χρόνια. Αρκετές χώρες, όπως η Νέα Ζηλανδία, συζητάνε πλέον την πλήρη εξάλειψη του καπνίσματος από την επικράτειά τους. Υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές παρεμβάσεις για να μειωθεί το κάπνισμα, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο που έχουν ελεγχθεί με καλοσχεδιασμένες μελέτες και έχουν αποδώσει στην πράξη. Στην Ελλάδα έχουν χρησιμοποιηθεί εν μέρει αρκετές από αυτές, αλλά η εφαρμογή τους συνήθως δεν είναι πιστή, οπότε είναι σχεδόν σαν να μην έγιναν ποτέ. Κάποιες αποτελεσματικές λύσεις θα βοηθούσαν και άμεσα τα οικονομικά του κράτους, π.χ. η αυξημένη φορολόγηση των τσιγάρων, τα πρόστιμα για κάπνισμα σε απαγορευμένους χώρους και η καταπολέμηση του λαθρεμπορίου με βαριές χρηματικές και άλλες ποινές θα βοηθούσαν το κράτος να μαζέψει χρήματα και ταυτόχρονα να σώσει τις ζωές των πολιτών του.

Αντίστοιχα οφέλη θα μπορούσε να κερδίσει κανείς αν όλοι οι Έλληνες περπατούσανε με αρκετά γρήγορο βήμα τουλάχιστον 1 ώρα την ημέρα ή αν κάνανε κάποια αντίστοιχη σωματική άσκηση. Το συσσωρευμένο όφελος σε 50 χρόνια σε οικονομικό ισοδύναμο θα έφτανε το σημερινό δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Όπως και η μείωση του καπνίσματος, τόσο και η σωματική άσκηση είναι κάτι εφικτό, με απλές παρεμβάσεις και συνετό σχεδιασμό προαγωγής υγείας που στηρίζεται σε ένα αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος που δεν εξαρτάται από κομματικά τερτίπια και αλλαγές κυβερνήσεων.

Αντίστοιχα οφέλη θα υπήρχαν και από την αντιμετώπιση της σοβαρής παχυσαρκίας και από την βελτίωση της διατροφής, όμως σε αντίθεση με τη μείωση του καπνίσματος και την αύξηση της σωματικής άσκησης, οι διατροφικές παρεμβάσεις είναι συνήθως κάπως λιγότερο αποτελεσματικές.
Αντί να προωθήσει αυτά τα απλά και καλά τεκμηριωμένα μέτρα και στρατηγικές, η προηγούμενη κυβέρνηση φρόντισε κυρίως να ενισχύσει την καπνοβιομηχανία.

Όταν ο προηγούμενος πρωθυπουργός είχε υπερηφανευτεί πως η καπνοβιομηχανία επένδυε σε υποδομές της στην Ελλάδα είχα δημόσια δηλώσει πως ο κομπασμός αυτός μοιάζει με κάποιον που πανηγυρίζει γιατί ενέσκηψε πανούκλα στη χώρα του. Ο σημερινός υπουργός υγείας προσπαθεί να συναγωνιστεί αυτό το ομολογουμένως δύσκολο να καταρριφθεί ρεκόρ άγνοιας. Σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε πως συζητά να επιβάλλει υποχρεωτικά προληπτικές εξετάσεις διαλογής (screening) για 4 καρκίνους και να επιβαρύνει με το 50% από τα νοσήλεια όσους δεν κάνουν αυτές τις εξετάσεις και αναπτύξουν τους αντίστοιχους καρκίνους.

Μα γιατί, δεν είναι καλές οι προληπτικές εξετάσεις; Μερικές είναι, αλλά όχι όλες. Για παράδειγμα, μια από τις εξετάσεις που πρότεινε ως υποχρεωτικές ο υπουργός είναι το PSA (προστατικό ειδικό αντιγόνο). Μετά από χιλιάδες μελετών ξέρουμε πλέον ότι πρόκειται για μια εξέταση που όχι μόνο είναι εξαιρετικά ανακριβής, αλλά επιπλέον στοιχίζει και ζωές και αχρείαστη ταλαιπωρία και χρήματα στο σύστημα υγείας. Δεν υπάρχει πλέον ένδειξη για τη διαλογή του γενικού πληθυσμού με PSA. Οι μόνοι που θα επωφεληθούν από την καθολική, υποχρεωτική εφαρμογή της εξέτασης θα ήταν ίσως τα διαγνωστικά κέντρα που θα αναλάβουν να κάνουν τις εξετάσεις και ορισμένοι ουρολόγοι και συναφείς ειδικότητες που θα ταλαιπωρούν ανθρώπους με αυξημένο PSA με ως επί το πλείστον αχρείαστες βιοψίες, και χειρουργικές και άλλες θεραπείες με σοβαρές παρενέργειες και κόστος και για το δημόσιο και για τους πολίτες. Περιέργως πώς η άγνοια φαίνεται να έκανε τον υπουργό ενός αριστερού, κουμουνιστικού κόμματος να προτείνει μια στρατηγική που ακόμα και ένας αισχροκερδής καπιταλιστής θα δυσκολευότανε να την εκφέρει.

Σε αντίθεση με τον καρκίνο του προστάτη όπου η προτεινόμενη προληπτική στρατηγική θα ήταν καταστροφική, για τους άλλους 2-3 καρκίνους οι προληπτικές εξετάσεις τα πάνε καλύτερα. Στον καρκίνο του μαστού η μαστογραφία αποτελεί αντικείμενο έριδας εδώ και πολλά χρόνια ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι είναι τελείως άχρηστη ή και επιβλαβής (όπως το PSA για τον προστάτη) και αυτούς που υποστηρίζουν πως είναι εξαιρετικά χρήσιμη και σώζει ζωές. Τελικά φαίνεται πως είναι μάλλον χρήσιμη σε ειδικούς πληθυσμούς και ηλικίες - σε ένα οργανωμένο σύστημα υγείας τουλάχιστον.

Οι προληπτικές εξετάσεις για καρκίνους του τραχήλου της μήτρας και του παχέος εντέρου αντιθέτως είναι πιο αποτελεσματικές και ενδείκνυνται. Αλλά και εδώ πάλι το ζήτημα είναι πως θα βελτιώσει κάποιος την σωστή εφαρμογή τους στον πληθυσμό, ειδικά στην Ελλάδα όπου η χρήση τους είναι σπάνια, σε αντίθεση με ποικίλες άλλες αχρείαστες εξετάσεις check-up που γίνονται κατά κόρο χωρίς να υπάρχει ένδειξη και με κίνδυνο μόνο εσφαλμένων συμπερασμάτων, κατασπατάλησης χρήματος και κινδύνου στις ζωές των θιασωτών του check-up από αυτά τα εσφαλμένα συμπεράσματα. Υπάρχει τεράστια επιστημονική βιβλιογραφία με χιλιάδες μελέτες για το πώς να μπούνε τα πράγματα στη θέση τους και να εξορθολογιστεί αυτό το διαγνωστικό-προληπτικό χάος. Κανένα σοβαρό επιστημονικό άρθρο δεν προτείνει την ποινικοποίηση των καρκινοπαθών.

Γιατί στην Ελλάδα οι υπουργοί υγείας όλων των κομμάτων συναγωνίζονται σε δηλώσεις και πράξεις άγνοιας πάνω στην πρόληψη, ενώ τα πράγματα είναι απλά και γνωστά και απλώς κάποιος πρέπει να εξασφαλίσει την εφαρμογή της (ακομμάτιστης) επιστημονικής γνώσης;

Δίνω δυο εξηγήσεις.

Πρώτον, στην Ελλάδα για κάθε θέμα ο κάθε συνδικαλιστής ή κομματάρχης που απέκτησε κάποιο αξίωμα θεωρεί ότι έχει και την απαραίτητη επιστημονική γνώση που σχετίζεται με το αξίωμά του και την οποία την απέκτησε την ώρα που κοιμόταν ή την ώρα που έκανε πορεία, καταλάμβανε πανεπιστημιακό κτίριο ή έβγαζε λόγο στην κεντρική επιτροπή του κόμματος.

Δεύτερο, οι περισσότεροι σύμβουλοι των αξιωματούχων είτε προέρχονται από την ίδια κομματική μηχανή είτε είναι εξίσου άσχετοι για άλλους λόγους. Ένα παράδειγμα: βασικός σύμβουλος του υπουργού υγείας της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν κάποιος επιστήμονας που πήρε τη διδακττορική του διατριβή από το εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας, όταν ήμουν καθηγητής και διηύθυνα το εργαστήριο αυτό στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ο συγκεκριμένος επιστήμονας δεν διέθετε τα στοιχειώδη εφόδια (κατά τη ταπεινή μου γνώμη) για να γίνει διδάκτορας. Επιπλέον είχε παραβιάσει τον επιστημονικό κανονισμό του εργαστηρίου μας σε τέτοιο σημείο που τόσο εγώ όσο και ο επιβλέπων της διατριβής αναγκαστήκαμε να παραιτηθούμε από την εξεταστική επιτροπή της διατριβής του. Ο κύριος αυτός είχε όμως φαίνεται συμπάθειες τόσο στον αριστερό όσο και στον δεξιό χώρο και η Ιατρική Σχολή τον δικαίωσε και πήρε την διατριβή - με τον διευθυντή και τον επιβλέποντα να έχουν παραιτηθεί! Από τότε διέπρεψε στο ελληνικό στερέωμα της πολιτικής υγείας (όπως και αρκετοί άλλοι για τους οποίους έχω αντίστοιχες σοβαρότατες αμφιβολίες για την τεχνογνωσία τους). Τελικά σκέφτομαι, μήπως εγώ ευθύνομαι, και κανένας άλλος, για το χάος και την ανεπάρκεια της πρόληψης και της προαγωγής υγείας στην Ελλάδα; Πώς αφήσαμε τόση αγραμματοσύνη δεξιά και αριστερά να λέει δημόσια και ανερυθρίαστα ότι της κατέβει;

http://www.huffingtonpost.gr/ioannis-ioannidis/-_970_b_7964586.html

Πρέπει να χειρουργούνται οι πέτρες που ανακαλύπτονται τυχαία στη χοληδόχο κύστη;

Στην Σουηδία δεν χειρουργούν πέτρες που ανακαλύπτονται τυχαία (π.χ. μέσω ενός υπέρηχου άνω κοιλίας) στην χοληδόχο κύστη,
παρά μόνο αν προκαλούν συμπτώματα στον Ασθενή.

Στην Ελλάδα όμως πολλοί χειρουργοί συνιστούν ανεπιφύλακτα στους ασθενείς τους χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση ακόμη και ασυμπτωματικών λίθων στην χοληδόχο κύστη.
Γιατί άραγε;

Παραθέτω παρακάτω απόσπασμα σχετικού άρθρου από το BMJ:

..........
..............
What if gallstones are found incidentally?

People with asymptomatic gallstones develop problems related to gallstones at a rate of 1%-4% a year.1 This means that for most of the population, prophylactic cholecystectomy is unnecessary as the balance of risks and benefits is in favour of "watch and wait." However, a young patient will have a higher risk of developing problems, as there is more time in which to do so, and the balance may therefore favour treatment. In addition, small stones can be more dangerous than large ones. A well conducted case series study from the Netherlands involving 528 patients identified small stones as an independent risk factor for pancreatitis.

In general, the decision to treat should be made on a case by case basis, taking into account the age of the patient, the ultrasound findings, and the presence of any symptoms, regardless of how vague these are.
.......................................
..............................................



http://www.bmj.com/cgi/content/full/335/7614/295

Περισσότερη συζήτηση επί του θέματος μπορεί να διαβάσει κανείς εδώ:

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,468.msg2741.html#msg2741

Θεραπευτικό σχήμα για Σκληροατροφικό Λειχήνα με Butavate (κατηγορία Στεροειδούς IV ).

Σκληροατροφικός Λειχήνας                                        Butavate


Αρχική θεραπεία

1η-4η εβδομάδα: Τοπική επάλειψη με Butavate το βράδυ πριν πάς για ύπνο.

5η-8η εβδομάδα: Τοπική επάλειψη με Butavate μια φορά μέρα παρά μέρα.

9η-12η εβδομάδα: Τοπική επάλειψη με Butavate δύο φορές την εβδομάδα (π.χ. Δευτέρα, Πέμπτη).

Θεραπεία συντήρησης

Τοπική επάλειψη με Butavate μια φορά την εβδομάδα.

Προσοχή:

Αντί για σαπούνι και νερό, να πλένεσαι τοπικά με κάποιο ελαιώδες καθαριστικό γαλάκτωμα  για παιδιά.

Να έχεις το νου σου, για πιθανές πληγούλες που μπορεί να δημιουργηθούν τοπικά και σε  τέτοια περίπτωση συζήτησέ  το με τον Γιατρό σου.

Να χρησιμοποιείς τοπικά, κάποιο μαλακτικό σκεύασμα όπως π.χ. λευκή βαζελίνη, πρωί και βράδυ.

Ακολούθησε τις παραπάνω συμβουλές για να έχεις τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.