Τί μπορούν να κάνουν οι γονείς για την γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών.

• Για την αποτελεσματικότερη γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών οι γονείς μπορούν να ασχοληθούν με τις εξής δραστηριότητες σε συνεργασία με τα παιδιά τους.
• Κάνοντας ένα περίπατο, μπορείτε να ζητήσετε από τα παιδιά να υποθέσουν και να ερμηνεύσουν το περιεχόμενο πινακίδων και επιγραφών σε δρόμους και καταστήματα. Με τη βοήθειά σας, μπορούν να βρουν τα παιδιά στο περίπτερο την εφημερίδα ή το περιοδικό που αγοράζετε τακτικά, να ξεφυλλίσετε μαζί το έντυπο, να διατυπώσετε υποθέσεις για το περιεχόμενό του, και να διαβάσετε στη συνέχεια τίτλους και λεζάντες.
• Μπορείτε να ασχοληθείτε από κοινού με απλά κείμενα της καθημερινότητας μέσα στο σπίτι (τηλεφωνικός κατάλογος, τηλεκάρτες, λογαριασμοί, διαφημιστικά φυλλάδια, προσκλήσεις, συσκευασίες τροφίμων κτλ.)
• Πηγαίνοντας μαζί για ψώνια, μπορείτε να ζητήσετε από τα παιδιά να παρατηρήσουν τις ταμπέλες και τα κείμενα στις συσκευασίες και να υποθέσετε το περιεχόμενό τους.
• Μπορείτε να δημιουργήσετε μαζί με το παιδί απλές συνταγές: Θα μπορούσατε να καταγράψετε μαζί τη λίστα με τα υλικά που θα ψωνίσετε. Πηγαίνετε μαζί στην αγορά με τη λίστα στο χέρι, και ζητάτε από τα παιδιά να βρουν τα προϊόντα, διαγράφοντάς τα ένα-ένα. Εκτελείτε μαζί τη συνταγή, διαβάζοντας τις οδηγίες βήμα-βήμα και πάντα δείχνοντας το κείμενο.
• Θα μπορούσατε να διαβάζετε μαζί οδηγίες παιχνιδιών, απλές οδηγίες χρήσης καθημερινών αντικειμένων, εξηγώντας τα δύσκολα σημεία. Να διαβάζετε μαζί για την επικινδυνότητα κάποιου προϊόντος στη συσκευασία του.
• Προσπαθήστε να γράψετε με τα παιδιά τις προσκλήσεις για τις γιορτές τους, αφού συζητήσετε ποια είναι τα απαραίτητα στοιχεία στην πρόσκληση (αποστολέας, παραλήπτης, τόπος, ημερομηνία, ώρα).
• Μπορείτε να ζητήσετε από τα παιδιά να σας διαβάσουν ή να σας αφηγηθούν μια ιστορία που έγραψαν ή είπαν στο σχολείο ή κάτι που διάβασαν και θεωρούν ότι πρέπει να το ανακοινώσουν στους γονείς, και να παρακολουθείτε με προσοχή την ανάγνωση, χωρίς να διορθώνετε.
• Μπορείτε καθώς διαβάζετε μαζί κάποιο παραμύθι, να αξιοποιήστε σε πρώτη φάση το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του βιβλίου. Συζητήστε μαζί και διατυπώσετε υποθέσεις για το περιεχόμενο του βιβλίου με αφορμή την εικονογράφηση του εξωφύλλου και τον τίτλο. Δείτε, διαβάστε το οπισθόφυλλο και συζητήσετε για το περιεχόμενό του. Στη συνέχεια, ξεφυλλίστε μαζί το βιβλίο. Κοιτάξτε τις εικόνες, συζητήστε για το περιεχόμενο, για το συγγραφέα, τον εικονογράφο και τέλος διαβάζετε το βιβλίο. Εσείς διαβάζετε το βιβλίο παραστατικά, δείχνετε τις εικόνες, υποδεικνύετε το κείμενο με το δάχτυλο, σταματάτε σε σημεία δράσης και συζητάτε για την πιθανή συνέχεια της πλοκής. Η ανάγνωση πρέπει να γίνεται ζωηρά αλλά όχι φωνάζοντας. Χωρίς αλλοίωση της φωνής, κάνοντάς την παιδικότερη. Ανάλογα με το περιεχόμενο, να αλλάζει και ο ρυθμός της ανάγνωσης: πιο αργά, πιο γρήγορα όταν η κίνηση επιταχύνεται, με παύσεις για να δημιουργείται μεγαλύτερη ένταση. Ενθαρρύνετε το παιδί να συμμετέχει παράγοντας ήχους: τις φωνές των ζώων, τον ήχο της βροχής κτλ.
• Παροτρύνετε τα παιδιά να διηγηθούν το παραμύθι που διάβασαν σε κάποιον άλλο. e-

symvoulos.mysch.gr/

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/%CF%84%CE%AF-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B3%CE%BB%CF%89%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%80%CF%84%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD#ixzz3aFIH3ZZb
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Το άγνωστο Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Καβάλας.

Το άγνωστο Ολοκαύτωμα 1.484 Εβραίων της Καβάλας, που τους μάζεψαν οι Βούλγαροι τον Μάρτιο του 1943 και τους μετέφεραν στο στρατόπεδο εξόντωσης των Γερμανών συνεργατών τους, στην Τρεμπλίνκα της Πολωνίας, δέκα μέρες πριν την αναχώρηση των συρμών με τους περίπου 50.000 Θεσσαλονικείς Εβραίους και αφάνισε ολόκληρη την εβραϊκή κοινότητα της Καβάλας, τιμά ο δήμος της πόλης, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα φρικιαστικό έγκλημα των ναζί.

Βουλγαρία Λιμάνι του Λομ: Ο πρώτος σταθμός στον δρόμο για το στρατόπεδο εξόντωσης στην Πολωνία. Δεξιά, η οικογένεια Κοέν από την Καβάλα, εξοντώθηκε στο στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα. Στις μικρές φωτογραφίες ο ιστορικός Βασίλης Ριτζαλέος, κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης για το άγνωστο Ολοκαύτωμα της Καβάλας και ο δωρητής του μνημείου του Ολοκαυτώματος, Βίκτωρ Βενουζίου.

Μέσα σε δύο ώρες από όταν έφταναν ύστερα από ένα μαρτυρικό ταξίδι στην Πολωνία, οι Εβραίοι οδηγούνταν σε ένα κρεματόριο και δολοφονούνταν εισπνέοντας μονοξείδιο του άνθρακα.

Ενα κρεματόριο από το οποίο δεν σώθηκε κανείς - από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Αουσβιτς και του Μπιρκενάου επέστρεψαν 1.950 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης.
Το Ολοκαύτωμα της Καβάλας είναι λησμονημένο και ελάχιστοι έχουν αναφερθεί σε αυτό, ωστόσο είναι συγκλονιστικός ο τρόπος και κυρίως ο χρόνος μέσα στον οποίο έσβησε από τον χάρτη ολόκληρη η εβραϊκή κοινότητα της πόλης. Δυο ώρες ήταν αρκετές για τα άτυχα θύματα ώστε να οδηγηθούν στον θάνατο μέσα στους θαλάμους αερίων.
Οι περιουσίες τους λεηλατήθηκαν και περίπου 40 άτομα που κατάφεραν και γλίτωσαν, είτε γιατί απουσίαζαν εκείνες τις μέρες από την Καβάλα, είτε γιατί εργάζονταν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, επέστρεψαν «σε μία πόλη χωρίς αναμνήσεις, χωρίς ελπίδα, σε μία πόλη νεκρή», όπως αναφέρει στο «Εθνος» ο επί 32 χρόνια πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Ισραηλιτικής Κοινότητας Καβάλας, Βίκτωρ Βενουζίου.
Με σημαντική καθυστέρηση ο δήμος Καβάλας και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος τιμούν την Κυριακή τη μνήμη των 1.484 Ελλήνων Εβραίων της Καβάλας που θανατώθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης, με τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Ολοκαυτώματος, στο κέντρο της πόλης.
Η εξόντωση των Εβραίων της Καβάλας άρχισε τις 2.30 τα ξημερώματα της 4ης Μαρτίου του 1943. Στρατός, ναυτικό και η βουλγαρική διοίκηση της πόλης επιστρατεύτηκαν για να συγκεντρώσουν από τα σπίτια όλες τις εβραϊκές οικογένειες.
Ο πληθυσμός της Καβάλας ήταν περίπου 10.000 άτομα και από αυτούς οι περίπου 1.500 Εβραίοι. Ηταν φτωχοί καπνεργάτες, ελάχιστοι ασχολούνταν με το καπνεμπόριο, κάποιοι ωστόσο είχαν προλάβει και έφυγαν από την πόλη, λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.

Η εισβολή
Οι Βούλγαροι στρατιώτες απέκλεισαν τις εισόδους της Καβάλας και κατέλαβαν κεντρικούς δρόμους και κομβικά σημεία, ενώ πενήντα ομάδες μπήκαν στα σπίτια και συνέλαβαν 1.484 άτομα, μέλη 363 οικογενειών.
Οπως προκύπτει από την πολύχρονη μελέτη του ιστορικού Βασίλη Ριτζαλέου, ο οποίος θα είναι ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση της Κυριακής, «οι Εβραίοι της Καβάλας έχοντας ελάχιστες αποσκευές μαζί τους συγκεντρώθηκαν στις καπναποθήκες της εβραϊκής εταιρείας Commercial Company of Salonica Ltd στην οδό Αδόλφου Χίτλερ 97 (οδός Βενιζέλου προπολεμικά), η οποία ανήκε πλέον στον Βούλγαρο καπνέμπορο Βλαντιμίρ Ναούμοφ».
Στις 7 και 8 Μαρτίου 1943 έφτασαν στην Καβάλα 15 στρατιωτικά οχήματα από την Ξάνθη και ανέλαβαν τη μεταφορά των Εβραίων στον σιδηροδρομικό σταθμό της Δράμας. Απο εκεί μετά από μεγάλο ταξίδι τους οδήγησαν στο στρατόπεδο εξόντωσης στην Τρεμπλίνκα στην Πολωνία. Οι Εβραίοι έμπαιναν μέσα και υποχρεώνονταν να βγάλουν όλα τα ρούχα τους για να? κάνουν μπάνιο. Ετρεχαν γυμνοί κατά μήκος ενός περιφραγμένου μονοπατιού, γνωστού ως «σωλήνας», που οδηγούσε στους θαλάμους αερίων, οι οποίοι έφεραν την παραπλανητική επιγραφή «λουτρά». Μόλις οι πόρτες έκλειναν αεροστεγώς, ένας κινητήρας διοχέτευε μονοξείδιο του άνθρακα. Ολοι έπεφταν νεκροί.
Ιστορικό
Πώς σώθηκαν 45 άνθρωποι από την κτηνωδία
Ο Σαμπετάι Τσιμίνο γεννήθηκε το 1920 στην Καβάλα, σε μια αγαπημένη οικογένεια. Τον Μάρτιο του 1943 εργαζόταν στη Βουλγαρία σε καταναγκαστικά έργα συντήρησης του σιδηροδρομικού δικτύου.
Την ημέρα του εκτοπισμού δεν βρισκόταν στην Καβάλα και δεν έμαθε τι είχε συμβεί.
Το κατάλαβε τέσσερις μέρες αργότερα, όταν στις ράγες όπου δούλευε μέσα στο βουλγαρικό έδαφος πέρασε ένας συρμός και μέσα στο ανοιχτό βαγόνι είδε τη μητέρα, τα πέντε αδέρφια του, τη γιαγιά του, θείους, θείες και πολλά ξαδέρφια (!). «Σάμπι, να προσέχεις», του φώναξε η μητέρα του, «σώσε μας», ούρλιαζαν τα αδέρφια του.
Η εικόνα
Τότε κατάλαβε πως το κακό είχε φτάσει στην πόρτα τους. Αυτή ήταν η τελευταία εικόνα που είχε από τους δικούς του και μέχρι τον Νοέμβριο του 2003, οπότε και πέθανε, στοίχειωνε τα όνειρά του. Ηταν ο καθημερινός του εφιάλτης.
Ο Σαμπετάι Τσιμίνο και άλλοι 45 Εβραίοι από την Ανατολική Μακεδονία που δούλευαν στη Βουλγαρία σώθηκαν, γιατί ο επικεφαλής του στρατοπέδου απέκρυψε από τους ανωτέρους του την παρουσία τους.
Οταν τέλειωσε ο πόλεμος επέστρεψε στην Καβάλα. Γνώρισε και παντρεύτηκε τη σύζυγό του Μπέλα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.
Από την αρχή
«Ημασταν μόνοι μας. Δεν βρήκαμε τίποτα. Τα φτιάξαμε όλα από την αρχή, αλλά η ψυχή δεν ξαναφτιάχνεται. Δεν θέλαμε να έχουμε μνήμες, γιατί αυτές πονούσαν πολύ. Πάντα η πληγή θα μένει ανοιχτή», εξομολογήθηκε ο Σαμπετάι Τσιμίνο σε ένα ντοκιμαντέρ για το Ολοκαύτωμα.
Σήμερα το ζεύγος Σαμπετάι αναπαύεται στο εβραϊκό νεκροταφείο της Καβάλας, ενώ ο γιος τους Ααρών μένει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64186668

 

Κάνναβη; Θα αστειεύεστε.

Ότι είναι φυσικό δεν είναι ακίνδυνο.

του Ψυχιάτρου Δημήτρη Παπαδημητριάδη.

Η χρήση κάνναβης μπορεί να προκαλέσει οξέα, αρνητικά, ψυχολογικά φαινόμενα που μιμούνται ψυχιατρικές διαταραχές, πχ. τη σχιζοφρένεια και τη διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη). Αν και υπάρχουν επαρκή στοιχεία από πολυάριθμες, έγκριτες, κλινικές μελέτες που υποστηρίζουν αυτό το δεδομένο, ο μηχανισμός με τον οποίο συμβαίνουν είναι αρκετά πολύπλοκος και όχι πολύ κατανοητός. Φαίνεται, όμως, ότι ορισμένοι άνθρωποι εκδηλώνουν μεγαλύτερη ευαισθησία από άλλους.
Οι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν, πάντως, ότι όσο αυξάνεται η συχνότητα της κατάχρησης τόσο αυξάνει ο κίνδυνος για την εκδήλωση ψυχωσικών διαταραχών, όπως η σχιζοφρένεια. Επιπλέον, από τις μελέτες προκύπτει ότι η κάνναβη είναι η ναρκωτική ουσία με τη μεγαλύτερη κατάχρηση μεταξύ των ανθρώπων που υποφέρουν με διπολική διαταραχή του συναισθήματος.
Η κάνναβη προκαλεί ευφορία και χαλάρωση, μεταβολές στην αντίληψη, στρέβλωση στην αίσθηση του χρόνου και εντατικοποίηση των απλών αισθητηριακών εμπειριών, όπως η γεύση του φαγητού και η συναισθηματική απάντηση σε άλλα εξωτερικά ερεθίσματα πχ. σε ένα φίλμ, ή στη μουσική. Όταν χρησιμοποιείται σε ένα κοινωνικό περιβάλλον είναι δυνατόν να προκαλέσει  “μολυσματικό γέλιο” και πολυλογία (κανένα …ιδιαίτερο πρόβλημα με αυτά, αν σας αρέσει η τεχνητή πραγματικότητα). Ακόμη, διαταράσσεται η βραχυπρόθεσμη μνήμη και διασπάται η προσοχή, ενώ μειώνονται χαρακτηριστικά τα αντανακλαστικά, οι κινητικές δεξιότητες και η ικανότητα επιτέλεσης μιας εξειδικευμένης εργασίας.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες από την περιστασιακή χρήση της είναι το άγχος και οι αντιδράσεις πανικού. Οι έμπειροι χρήστες αναπτύσσουν ανοχή και εμφανίζουν τις παρενέργειες και τις προσδοκούμενες επιδράσεις σε μεγαλύτερες δόσεις από τον αρχάριο. Παρόλα αυτά, η τοξίκωση με κάνναβη μπορεί να οδηγήσει ορισμένους, κατά τα άλλα υγιείς, χρήστες σε οξεία ψύχωση, ή να επιφέρει βραχυπρόθεσμη έξαρση προϋπάρχουσας ψυχωσικής διαταραχής, με πιο σύνηθες σύμπτωμα και στις δύο περιπτώσεις τις ακουστικές ψευδαισθήσεις (ο πάσχων ακούει φωνές). Η χρήση κάνναβης προκαλεί επίσης συμπτώματα όπως η αποπροσωποποίηση (η αίσθηση ότι κάποιος παρατηρεί τον εαυτό του «απ΄ έξω» αισθανόμενος το σώμα ή τις σκέψεις του σαν κάτι ξένο και η αίσθηση ότι η πραγματικότητα είναι «σαν όνειρο» ή «σαν ταινία», ή ότι το σώμα του λειτουργεί και κινείται μηχανικά), η διάχυτη ανησυχία θανάτου, η κρίση πανικού και ο παρανοϊκός ιδεασμός με ιδέες καταδίωξης, οι αναδρομές στο παρελθόν (flashbacks) που συνοδεύουν τις διαταραχές της αντίληψης, κ.α.  Η δε μακροχρόνια χρήση κάνναβης συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο σχιζοφρένειας, δηλαδή χρόνιας ψυχωσικής διαταραχής (εδώ απειλείται η σύνδεση με την ίδια την πραγματικότητα και διαπαντός).


Σε ό,τι αφορά στις διαταραχές του συναισθήματος, οι χρήστες της κάνναβης διαγιγνώσκονται με κατάθλιψη πιο συχνά από ό,τι οι μη χρήστες. Ωστόσο, δεν φαίνεται ότι η κάνναβη προκαλεί άμεσα κατάθλιψη, με εξαίρεση την καταθλιπτική αντίδραση, οξέως κατά την τοξίκωση. Όταν η κατάχρηση κάνναβης προηγείται της εκδήλωσης μιας διπολικής διαταραχής τότε φαίνεται ότι έχει σημαντική επίδραση στην επίπτωση του πρώτου επεισοδίου, αλλά και στην πορεία της διαταραχής, καθώς δύναται να αυξήσει πολύ τον κίνδυνο για τα επόμενα μανιακά επεισόδια.
Μολονότι το κύριο ψυχότροπο συστατικό της κάνναβης Δ9-τετραϋδροκανναβινόλη, ή Δ9-THC, επιφέρει ψυχικά αποτελέσματα μέσα σε λίγα λεπτά, η Δ9-THC είναι λιποδιαλυτή και αυτό της επιτρέπει να συσσωρεύεται στους λιπώδεις ιστούς φθάνοντας μέγιστες συγκεντρώσεις σε 4 έως 5 ημέρες. Στη συνέχεια απελευθερώνεται βραδέως στη συστηματική κυκλοφορία, μέσω της οποίας συνεχίζει την επίδρασή της στον εγκεφάλο και σε ακόμη πιο υψηλές συγκεντρώσεις. Εκεί επηρεάζει τη σηματοδότηση στα κυκλώματα “ευχαρίστησης” και “κίνησης” του προμετωπιαίου φλοιού και του ραβδωτού σώματος στα βασικά γάγγλια, με μάλλον περίπλοκες αλληλεπιδράσεις με νευροδιαβιβαστές όπως η ντοπαμίνη, το γ-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA) και το γλουταμινό οξύ.
Τόσο το κάπνισμα όσο και η κατάποση του THC αυξάνουν την καρδιακή συχνότητα κατά 20-50% μέσα σε λίγα λεπτά, για διάστημα έως και 3 ωρών. Η πίεση του αίματος αυξάνεται ενώ ο χρήσης παραμένει καθισμένος και μειώνεται όταν στέκεται όρθιος.


Τα ψυχωσικά συμπτώματα από την κάνναβη έχουν πιθανότατα σχέση με την ανώμαλη «περίοπτη απόδοση», ένα φαινόμενο που προκαλεί η THC, κατά το οποίο ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να επεξεργαστεί και να ερμηνεύσει τη διαφορά μεταξύ των προσλαμβανόμενων ερεθισμάτων που είναι σημαντικά και εκείνων που δεν είναι.
Ένα άλλο, ενδιαφέρον, φαινομενολογικό χαρακτηριστικό από τη μακροχρόνια και συστηματική κατάχρηση κάνναβης είναι το σύνδρομο “έλλειψης κινήτρων”. Εδώ οι χρήστες χάνουν προοδευτικά την επιθυμία να εργάζονται, ή να ανταγωνίζονται. Σημειώνω, ωστόσο, ότι είναι αρκετά δυσδιάκριτο το όριο μεταξύ της προσωπικότητας που χαρακτηριολογικά επιλέγει έναν περισσότερο μποέμ τρόπο ζωής σε βάθος χρόνου και της επίδρασης του ναρκωτικού σε έναν άνθρωπο που κατά τα άλλα θα υιοθετούσε τα κίνητρα που προβάλλει η ίδια η κοινωνία.
Υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση σχετικά με τις πιθανές ιατρικές χρήσεις της κάνναβης. Οι επιστήμονες οφείλουμε να διευκρινίζουμε ότι εκεί ζυγίζεται το κόστος και το όφελος, όπως συμβαίνει κάθε φορά που αξιολογούμε ένα φάρμακο και πάντως η χορήγηση γίνεται ακόμη πειραματικά σε ορισμένες χώρες και υπό ελεγχόμενες συνθήκες.


 Η άλλη παρεξήγηση για την κάνναβη αφορά, κατά τη γνώμη μου, στη σύγκρισή της με τη νικοτίνη. Δεν πρέπει να μας απασχολεί η σύγκριση των δύο. Και οι δύο ουσίες προκαλούν εξάρτηση και οι δύο είναι δηλητήρια και έχουν σημαντικές παρενέργειες – που απασχολούν πολλές ιατρικές ειδικότητες – και, δυνητικά, θανατηφόρο αποτέλεσμα. Ως προς το κοινωνικοπολιτικό ζητούμενο – που δεν πρέπει να συγχέεται με τη βιολογική διάσταση -, προσωπικά θα συνηγορούσα υπέρ της απαγόρευσης και των δύο και σε καμία περίπτωση υπέρ της νομιμοποίησης για όλους τους παραπάνω λόγους.

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ Άγχος και πανικός
Μειωμένη προσοχή, μνήμη και ψυχοκινητική απόδοση σε κατάσταση μέθης
Αυξημένος κίνδυνος ατυχήματος, όταν κάποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα υπό την επήρεια κάνναβης, ειδικά αν έχει καταναλώσει και αλκοόλ
Αυξημένος κίνδυνος ψυχωσικών συμπτωμάτων μεταξύ εκείνων που είναι ευάλωτοι, ειδικά επί προσωπικού ή οικογενειακού ιστορικού ψύχωσης
Καταθλιπτική αντιδράση και πυροδότηση συναισθηματικών διαταραχών

http://papadimitriadis.gr/2015/05/11/kannavi-tha-astieveste/

Οι Ιατροί εκτός των άλλων είμαστε και διαχειριστές του Δημοσίου χρήματος.

Εμείς οι Ιατροί, εκτός από διαγνώστες και θεραπευτές είμαστε και διαχειριστές του δημοσίου χρήματος. Αμέλησαν να μας το μάθουν αυτό στις περισσότερες Ιατρικές σχολές, και στην ειδικότητα, αλλά έτσι είναι. Δεν είναι και τόσο πολλοί εργαζόμενοι που παραγγέλνουν για λογαριασμό του κράτους εμπόρευμα (δηλαδή φάρμακα) για 20.000 - 30.000 €/μήνα (χωρίς να λογαριάσω το κόστος των εργαστηριακών εξετάσεων).

Jim Courier

" Η ευγενής άμιλλα για μένα είναι όταν ένας αθλητής αποχωρεί από το τερέν και δεν μπορείς να καταλάβεις αν νίκησε ή έχασε, όταν είναι υπερήφανος για τον εαυτό του ό,τι και να έχει συμβεί".

Jim Courier ( Πρωταθλητής του Τένις).

How I See General Practice In Europe Now And How It Should Develop In The Next Ten Years.

https://drpeterasloane.wordpress.com/2015/03/18/how-i-see-general-practice-in-europe-now-and-how-it-should-develop-in-the-next-ten-years/

Η διακυβέρνηση ως στείρα αναστάτωση.

 ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ*

Η διακυβέρνηση ως στείρα αναστάτωση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 05.04.2015 : 18:21

Ο κατ’ επάγγελμα πολιτικός πρέπει να έχει τρία βασικά γνωρίσματα, υποστήριξε ο σπουδαίος Γερμανός κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ σε μια σημαντική διάλεξή του με θέμα «Η πολιτική ως επάγγελμα». Το πρώτο από αυτά είναι το πάθος, που στην περίπτωση της πολιτικής σημαίνει ψυχική και πνευματική αφοσίωση σε ένα σκοπό, σε μια ευρύτερη υπόθεση. Το πάθος μπορεί να είναι απαραίτητο, αλλά από μόνο του δεν είναι ικανό να παράγει θετικά αποτέλεσμα, όσο ειλικρινές κι αν είναι. Το αντίθετο μάλιστα· το πάθος, έλεγε ο Βέμπερ δανειζόμενος τα λόγια του φίλου του, επίσης κοινωνιολόγου, Γκέοργκ Ζίμελ, κινδυνεύει να μετατραπεί σε «στείρα αναστάτωση» (sterile excitation), εφόσον δεν είναι το αίσθημα ευθύνης που καθοδηγεί τις πράξεις του πολιτικού αλλά οι εσωτερικές του παρορμήσεις. Η υπευθυνότητα, το δεύτερο γνώρισμα που ο πολιτικός πρέπει να διαθέτει, συμβαδίζει απαραίτητα με το τρίτο γνώρισμα, την αίσθηση του μέτρου. Η τελευταία είναι ιδιαίτερα σημαντική αρετή, καθώς η αμετροέπεια έχει ως συνέπεια την έλλειψη νηφαλιότητας, και κατ’ επέκταση την αδυναμία ψυχρής και αντικειμενικής εκτίμησης της κατάστασης. Η απαίτηση για υπευθυνότητα και μέτρο διαχωρίζει τον κατ’ επάγγελμα πολιτικό από τον ερασιτέχνη, που μπορεί να λέει και να κάνει ό,τι θέλει χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες.

Δυστυχώς, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να αντιληφθεί κανείς πως στην κυβέρνηση και την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, μόνο το ένα από τα τρία γνωρίσματα βρίσκεται σε αφθονία: περισσεύει το πάθος, αλλά το έλλειμμα υπευθυνότητας και η αμετροέπεια είναι πρόδηλα. Για κάποιους από τους κυβερνώντες, μάλιστα, έχω σοβαρές αμφιβολίες ακόμη και για την προέλευση αυτού του πάθους. Είναι άραγε πραγματική η αφοσίωσή τους στο σκοπό που διακηρύττουν; Πρόκειται για ρομαντικούς γεμάτους ανιδιοτελή συναισθηματισμό; Κρίνοντας από τη γενικότερη συμπεριφορά τους και το ύφος τους, αμφιβάλλω. Αντίθετα, μερικά από τα πρόσωπα της νέας διακυβέρνησης δείχνουν πως σκοπός της ζωής τους είναι η προεκβολή του «εγώ» τους, η προβολή του ναρκισσισμού και η ματαιοδοξία τους.

Η ματαιοδοξία, η ανάγκη δηλαδή να υπηρετείς συνεχώς τη δίψα σου για επίδειξη και δύναμη, δεν είναι ένα απλό ελάττωμα για τον πολιτικό, σύμφωνα με τον Γερμανό κοινωνιολόγο. Συνιστά, αντίθετα, μια καταστροφική αδυναμία που οδηγεί σε δύο θεμελιώδη λάθη: την άνευ ορίων υποκειμενικότητα και την ανευθυνότητα, που πολλές φορές ταυτίζονται. Τα δύο παραπάνω στοιχεία μπορούν να καταστήσουν τον πολιτικό έναν αφελή αλλά και επικίνδυνο ταυτόχρονα θηρευτή της λατρείας του πλήθους, που προκειμένου να την κατακτήσει δεν σταματά μπροστά σε κάθε δημαγωγία. Πρόκειται για την επιδίωξη της εξουσίας χωρίς περιεχόμενο, που στην εποχή μας συνιστά μια πραγματική μάστιγα για την πολιτική, καθώς μεταμορφώνει τους πολιτικούς από ηγέτες σε θεατρίνους.

Η ματαιοδοξία και η ιδεοληψία, η ανευθυνότητα και η αμετροέπεια αποτελούν μερικά από τα βασικά, πολύ φοβούμαι, συστατικά της σημερινής συγκυβέρνησης. Ακόμη δηλαδή κι όταν τα στελέχη της κυβέρνησης διακατέχονται από ειλικρινή αγωνία για την υπόθεση για την οποία αγωνίζονται και το πάθος τους δεν είναι αποτέλεσμα ναρκισσισμού (κάποιοι της κυβέρνησης δείχνουν ταπεινοί και γνήσια ρομαντικοί άνθρωποι), η πλήρης ταύτισή τους με την ιδεολογία τους, δηλαδή η παντελής αδυναμία κριτικής αποστασιοποίησης από αυτήν, τους μετατρέπει σε κακούς πολιτικούς, γιατί τους στερεί την ικανότητα της συνολικής και ψυχρής θέασης του κόσμου. Γι’ αυτό και δεν αντιλαμβάνονται καν πώς τους βλέπουν οι άλλοι, πόσο παράξενοι και αφελείς ταυτόχρονα δείχνουν. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, χωρίς να το καταλαβαίνουν, γίνονται επικίνδυνοι, για τη χώρα αλλά ακόμη και για τους ίδιους.

Αρκετοί στην κυβέρνηση δυσκολεύονται να εμπεδώσουν πως η διακυβέρνηση ως δραστηριότητα των κατ’ επάγγελμα πολιτικών δεν μπορεί να αντανακλά μόνο τις πεποιθήσεις παθιασμένων ιδεολόγων, αλλά οφείλει να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους για το σύνολο της κοινωνίας από τις μελλοντικές συνέπειες των αποφάσεών της. Εκεί στην κυβέρνηση πρέπει να κατανοήσουν άμεσα πως η πολιτική δεν είναι μια περιπέτεια για να κυλήσει λίγο παραπάνω αδρεναλίνη στο αίμα μας.

Αντίθετα, αυτό που συνιστά την πραγματική γοητεία της πολιτικής είναι η αναζήτηση της ισορροπίας ανάμεσα στο πάθος και στην ευθύνη. Ο πραγματικός πολιτικός καταφέρνει να συνδυάζει τις πεποιθήσεις του με την αντικειμενική ανάγνωση της πραγματικότητας. Αποφεύγει τη Σκύλλα του κυνισμού και της αδράνειας, που γεννούν οι δυσκολίες και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα, και δεν πέφτει στη Χάρυβδη της ιδεοληψίας και του ναρκισσιστικού φανατισμού, που τον απομακρύνει από τη ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν έλεγε πως είναι πράγματι η πυξίδα που υποδεικνύει στον πεζοπόρο προς τα πού βρίσκεται ο Βορράς, αλλά αυτή δεν μπορεί να του πει απολύτως τίποτε για τα εμπόδια, τους βάλτους και τις ερήμους που θα συναντήσει κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αν λοιπόν η νέα αριστερή διακυβέρνηση ρίξει τη χώρα στα βράχια, ποια ακριβώς θα είναι η χρησιμότητα της ιδεολογικής πυξίδας της, που κρατά με τόσο ζήλο στα χέρια;

* Ο κ. Νίκος Μαραντζίδης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα και στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.

http://www.kathimerini.gr/810300/opinion/epikairothta/politikh/h-diakyvernhsh-ws-steira-anastatwsh