Πως θα επιτύχουμε ποιοτικές υπηρεσίες στον Τομέα της Υγείας;

 

Αρκετοί άνθρωποι που ασχολούνται με τον Τομέα της Υγείας επισημαίνουν ότι πρέπει να ποντάρουμε στην ποιότητα.

Πολύ σωστά, αλλά πώς;

Φίλος, Γενικός Ιατρός, μου απάντησε εύστοχα:

Για να μπορείς να έχεις ποιότητα στην παροχή Υπηρεσιών Υγείας, θα πρέπει ο Εργοδότης (είτε είναι Δημόσιος τομέας είτε Ιδιωτικός τομέας) να μπορεί να προσλαμβάνει, να απολύει και να δίνει bonus.

Αν δεν έχει αυτά τα εργαλεία μην περιμένεις να δεις αναβάθμιση στην ποιότητα. 

Σχεδόν όλη η Κοινωνική Ιατρική, μέσα σε δύο εικόνες:

 

A Framework for Public Health Action: The Health Impact Pyramid.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2836340/?fbclid=IwAR2UJoX6G21QooQmaxuc0LOTutdHN_8s8BHNpQj27q_qD29Tb295Hcn7o6A

Κάντε απλό αριστερό κλικ πάνω στις οθόνες για να τις μεγεθύνετε:

Βέβηλες σκέψεις για έναν Έλληνα Καρδιοχειρουργό που έφυγε από την ζωή εδώ και χρόνια.

 

Ο γιατράρας που έσωζε ζωές με το τσιγάρο στο χέρι...(ενώ την προηγούμενη νύχτα την είχε βγάλει σε μπαράκια). Ο Σοσιαλιστής που, αν και επέλεξε να είναι δημόσιος υπάλληλος, έπαιρνε που και που και από κανένα φακελάκι (έως φακελάρα) και όταν αποφάσιζε να μην πάρει λεφτά όλοι τον κοιτούσαν με θαυμασμό, απορία και ευγνωμοσύνη. Τριτοκοσμικές φάσεις.

Πάντως του αναγνωρίζω ότι ήξερε να μιλά στην καρδιά του μέσου Έλληνα (και δεν το λέω ειρωνικά).

Κάποια νούμερα σχετικά με την επιδημία του Κοροναϊού από τον Επιδημιολόγο Γιάννη Ιωαννίδη.

Στον πλανήτη Γη πεθαίνουν 60 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο. Από τον κοροναϊό πεθάναν μέχρι σήμερα 60.000 άνθρωποι παγκοσμίως.

Στην Ελλάδα πεθαίνουν 120.000 άνθρωποι κάθε χρόνο.

Στην Ελλάδα πεθαίνουν 300 άνθρωποι κάθε ημέρα (από όλες τις αιτίες συνολικά) από τους οποίους οι 70 πεθαίνουν από το κάπνισμα.

Στην Ελλάδα πεθαίνουν, για την ώρα τουλάχιστον, κάθε ημέρα 1-2 άνθρωποι από κορονοϊό (σημαντικό μέρος εκ των οποίων είχαν το κάπνισμα ως επιβαρυντικό παράγοντα).

Ο Γιάννης Ιωαννίδης (Iατρός με εξειδίκευση την Επιδημιολογία και την Βιοστατιστική στο Πανεπιτήμιο Stanford των ΗΠΑ) είναι, κατά την γνώμη μου, ο σπουδαιότερος, εν ζωή, Έλληνας Επιστήμονας.


Αξίζει να ακούσει κανείς την γνώμη του για τον Κοροναϊό (27/03/2020). (Βέβαια ο τίτλος του βίντεο είναι άκυρος. Πουθενά δεν λέει ο Γιάννης Ιωαννίδης ότι είμαστε μπροστά σε ένα φιάσκο. Ίσα ίσα που λέει ότι ΔΕΝ πρέπει να αψηφίσουμε τον κίνδυνο. Προτρέπει όμως και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να μην σπέρνουν τον πανικό).

Λιάνα Κανέλλη versus Νίκος Δήμου, για το κάπνισμα.

21/12/2008 Ελευθεροτυπία.

Λιάνα Κανέλλη:

«Κράτος που αποφασίζει να αφαιρεί ζωές όποτε θέλει, είτε εδώ είτε στην Κανταχάρ, δεν μπορεί να μου υποδείξει το πώς θα πεθάνω. Αν εκχωρήσουμε στη δικτατορία των υγιεινών το δικαίωμα να καθορίζουν τον τρόπο που θα πεθάνουμε, τότε τους εκχωρούμε και το δικαίωμα του πώς θα ζήσουμε».

Νίκος Δήμου:

«Επειδή είμαι εναντίον της βίας, κάθε είδους βίας, είμαι και εναντίον της βίας που ασκούν οι καπνιστές, υποχρεώνοντας τους μη καπνιστές να εισπνέουν τον καπνό τους. Το παθητικό κάπνισμα επιβαρύνει σοβαρά την υγεία.

Είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι καπνιστές είναι ελεύθεροι να επιλέξουν τον καρκίνο των πνευμόνων, την αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή το έμφραγμα - αλλά ΜΟΝΟ για τον εαυτό τους».

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=2042

Άδωνις.

Δεν το περίμενα και εγώ αλλά ο Άδωνις αποδείχτηκε από τους μεγαλύτερους μεταρρυθμιστές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.

Τόλμησε να τα βάλει με τις Φαρμακευτικές Εταιρείες και να κατεβάσει τις τιμές των γενοσήμων (όταν ο Τομεάρχης Υγείας στον αντιπολιτευόμενο ΣΥΡΙΖΑ, Κουρουμπλής, ωρυόταν να μην το κάνει, γιατί άραγε;  ) και έτσι κατέβασε την ετήσια φαρμακευτική δαπάνη της Ελλάδας από τα 6 δις στα 2 δις.

Επίσης τόλμησε να σπάσει το μονοπώλιο συνταγογράφησης των Ιατρών του ΙΚΑ και έτσι έδωσε την δυνατότητα στο 60% του Ελληνικού πληθυσμού που ήταν ασφαλισμένο στο ΙΚΑ να μπορεί να πηγαίνει να γράφει τα φάρμακά του και τις εξετάσεις του σε όποιον Γιατρό θέλει με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν οι ουρές της ντροπής στα παραρτήματα του ΙΚΑ. (Σε αυτό βέβαια συνέβαλαν πολύ και Λοβέρδος / Τιμοσίδης ).

Ακόμη, πολλοί δεν γνωρίζουν ότι την πρόσβαση των ανασφάλιστων στο Σύστημα Υγείας την ψήφισε ο Άδωνις στις 29/05/2014 λίγο πριν τον αλλάξει ο Σαμαράς.

Θα πρόσθετα και την άρση του καμποτάζ, ως Υφυπουργός Ναυτιλίας το 2011 με τον Παπαδήμο. Την μεγάλη εκείνη πληγή του Τουρισμού που στην ουσία δεν επέτρεπε προσέγγιση ξένων κρουαζιερόπλοιων διότι ήταν υποχρεωμένα να ναυτολογήσουν Ελληνικά πληρώματα.

https://www.naftemporiki.gr/story/814450/prosbasi-sto-sustima-ugeias-ton-anasfaliston-apo-ton-epomeno-mina

Εποχικότητα (ή μη) αλλεργιογόνων στον Ελλαδικό χώρο.

Αλλεργιογόνα στην Ελλάδα ανά εποχή (μερικά από αυτά βέβαια υπάρχουν όλο τον χρόνο).

Κάνετε απλό αριστερό κλικ στην εικόνα για να την μεγεθύνετε:

«Το σώμα μου μού ανήκει»: Το βίντεο που κάθε παιδί πρέπει να δει.

Πρέπει, κανονικά, να μεταφραστεί και στα Ελληνικά.

My Body Belongs To Me [ Animated Short Film]

Τι ακριβώς κάνει και πόσο εξυπηρετεί την «δημόσια υγεία» η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ);

Εύστοχη ανάρτηση του Καρδιολόγου Χρήστου Ντέλλου στο χρονολόγιό του στο facebook, στις 05/01/2019. Την αναδημοσιεύω μετά από άδειά του:

Μήπως πρέπει κυβέρνηση και αντιπολίτευση να δουν τι ακριβώς κάνει και πόσο εξυπηρετεί τη «δημόσια υγεία» η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ);

Τι σχέσεις έχουν οι οικονομολόγοι υγείας καθηγητές της με τις πολυεθνικές εταιρείες φαρμάκων και ιατρικών συσκευών;
Τι προάγουν και προωθούν στα συνέδρια, στις μελέτες τους και γενικά στις επιστημονικές τους δραστηριότητες;
Μήπως βγάζουν cost-effective, δηλαδή οικονομικά συμφέρουσες για τη χώρα μας, όλες τις νέες πανάκριβες θεραπείες με «καινοτόμα» φάρμακα και συσκευές;
Πόσο προάσπισαν το δημόσιο συμφέρον σε όλη την περίοδο της λεηλασίας της υγείας (2000-2009), αλλά και μετά;
Όλα αυτά τα χρόνια έθετα τα ίδια ερωτήματα γραπτώς, αλλά και δημόσια στα συνέδριά μας, παρουσία των καθηγητών της εν λόγω σχολής, αλλά έμενα χωρίς απάντηση και τελείως μόνος! Το ιατρικό καθηγητικό κατεστημένο δεν είχε και δεν ενδιαφερόταν για τέτοιες απορίες. Αντίθετα, είχε «αρίστη συνεργασία» με το καθηγητικό κατεστημένο της εν λόγω «Εθνικής» Σχολής «Δημόσιας» Υγείας…

Ειδικά γάλατα. Μία εικόνα, χίλιες λέξεις...

Αν κόκκινη γραμμή είναι η Υγεία των Ελλήνων.

Στις 24/03/2015 ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Αλέξης Τσίπρας είχε πει στην Άνγκελα Μέρκελ ότι κόκκινη γραμμή είναι η Υγεία των Ελλήνων.

http://www.docmed.gr/kokkini-grammi-i-igia-ton-ellinon/

Είχα γράψει τότε ένα σχόλιο επ' αυτού, που το facebook, μου το ξαναθύμισε χθες και το οποίο σχόλιο εξακολουθώ να το πιστεύω ακράδαντα:

Αν κόκκινη γραμμή είναι η Υγεία των Ελλήνων, τότε πρέπει να γίνει άμεσα, ένα και μόνο ένα υγειονομικό ταμείο για όλους τους κατοίκους της Ελλάδας, ανεξάρτητα αν έχουν εργαστεί ποτέ ή όχι, και να χρηματοδοτείται μόνο από τους φόρους (Beveridge model). Αν ποντάρεις σε Οικογενειακούς Γενικούς Ιατρούς στην Πρωτοβάθμια, κατεβάσεις τα γενόσημα σε Ευρωπαϊκές τιμές και ποντάρεις στα βασικά και φθηνά φάρμακα (τα οποία καλύπτουν το 99.9% των περιπτώσεων), μπορεί να πετύχεις ικανοποιητική υγειονομική κάλυψη του 100% του πληθυσμού ακόμη και στη χρεωκοπημένη Ελλάδα. Πρέπει όμως να είσαι έτοιμος να σπάσεις αυγά και να τα βάλεις με συντεχνίες εντός του Ιατρικού κλάδου καθώς και με την φαρμακοβιομηχανία και τους Φαρμακοποιούς.

Πώς θα καλυφτούν τα άγονα νησάκια / χωριά με Γενικούς Ιατρούς;

Του Αργύρη Αργυρίου
Γενικού - Οικογενειακού Ιατρού
Καβάλα
https://gr.linkedin.com/in/argiriosargiriou

Η Ελλάδα έχει πολλά νησάκια (αλλά και άγονα απομονωμένα ορεινά χωριά) των 50 ή 100 ή 300 κτλ κατοίκων. Τι θα γίνει με αυτά; Είναι συμφέρον για κάποιον ιδιώτη Ιατρό να τα αναλάβει;

Πιστεύω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να επεμβαίνει το Κράτος και να πληρώνει καλά (αδρά θα έλεγα) Ιατρούς (Κρατικούς ή Ιδιώτες). Επειδή όμως ακόμη και τότε ίσως είναι δύσκολο να βρεις Ιατρούς που θα δουλέψουν εκεί σε μακροχρόνια βάση, θα είχε νόημα το Κράτος να γίνει ευέλικτο και να μπορεί να προκηρύσσει locums δηλαδή θέσεις όχι μόνιμες αλλά περιορισμένης θητείας μερικών, ημερών (ναι ημερών!), εβδομάδων, μηνός ή μηνών ή έτους/ετών (ανάλογα και με το πόσο καιρό είναι διατεθειμένος και ο Ιατρός να δουλέψει).

Επίσης στο παιχνίδι πρέπει να μπουν και οι Δήμοι. Πρέπει να καταλάβουν οι Δήμοι ότι αν φτιάξουν ένα λειτουργικό επιπλωμένο διαμερισματάκι για τον Ιατρό συνδεδεμένο με το ίντερνετ, και του το παραχωρούν δωρεάν για το διάστημα που μένει στο μέρος τους, τότε οι πιθανότητες να έχουν Ιατρό θα είναι πολύ υψηλότερες. Το διαμερισματάκι του Ιατρού πρέπει να είναι ξεχωριστά από το Ιατρείο (ακόμη και αν είναι δίπλα). Εντάξει, σε τέτοια μέρη είσαι Ιατρός όλο το 24ωρο, αλλά όμως όταν βλέπουν οι κάτοικοι ότι ο Ιατρός δεν είναι μέσα στο Ιατρείο (γιατί έχει περάσει το ωράριό του) δεν τον ενοχλούν έτσι εύκολα για το παραμικρό (πράγμα σημαντικό για την ψυχική ηρεμία του Ιατρού). Έτσι κάνουν και στην Σκανδιναβία, που την γνωρίζω από πρώτο χέρι, και μάλιστα τέτοιοι άγονοι Δήμοι, συχνά καλύπτουν, σαν bonus, και κάποιον αριθμό ταξιδιών/έτος προς και από την μόνιμη κατοικία του Ιατρού. 

Σε περίπτωση πάντως που ένας ιδιώτης Ιατρός θέλει, παρόλα αυτά, να αναλάβει ένα τέτοιο άγονο μέρος, η αποζημίωση που θα έχει ανά ασθενή θα πρέπει να είναι αρκετά υψηλότερη από ότι στα μεγάλα μέρη έτσι ώστε οι αποδοχές του να είναι τουλάχιστον όσο και των άλλων.

Τέλος, να τονιστεί ότι πλέον όλα αυτά τα μέρη έχουν τηλέφωνο και ιντερνέτ. Επίσης σε ένα περίπου 70% των περιπτώσεων η διάγνωση μπορεί να γίνει με το αναμνηστικό και μόνον. Οπότε στις περιόδους που δεν βρίσκουν με Ιατρό με φυσική παρουσία, μια εναλλακτική είναι να κάνουν σύμβαση με κάποιον ιδιώτη Γενικό Ιατρό ο οποίος θα αναλαμβάνει τηλεϊατρική εξυπηρέτηση. Για να γίνουν οι Ιατροί, ακόμη πιο αποτελεσματικοί στην τηλεϊατρική εξυπηρέτηση προτείνω να οργανώνει το Υπουργείο Υγείας ειδικά courses, και για αυτό τον σκοπό θα μπορούσαμε να πάρουμε ιδέες και από την Σουηδία όπου χρησιμοποιούν ειδικούς αλγόριθμους και μάλιστα εκεί τους εφαρμόζουν Νοσηλεύτριες, ούτε καν Ιατροί ( Τηλεφωνικές εφημερίες στην ΠΦΥ, από Νοσηλεύτριες; )

Υστερόγραφο: Πώς θα αποφασίζεται ποια περιοχή θεωρείται άγονη ή όχι; Την απάντηση νομίζω ότι την δίνει πολύ εύστοχα ο Γενικός Ιατρός Δημήτρης Κουναλάκης στην παρακάτω συζήτηση αλλά την έβαλα και σε αυτό το κείμενο:

"Πως μπορείς να βάλεις στην εξίσωση που πληρώνει τον οικογενειακό ιατρό ανά πολίτη ένα παράγοντα που να δίνει κίνητρα σε ένα οικογενειακό ιατρό να πάει σε μια απομακρυσμένη περιοχή; Και πως μπορείς να πετάξεις έξω την "Κορώνη" που ο "μπάρμπας" μπορεί να την κάνει άγονη ακόμη κι αν απέχει μια ώρα δρόμο από ένα μεγάλο αστικό κέντρο; Χρόνια τώρα ψάχνω να βρω τη λύση και δεν είδα κάποια λύση. Και η διαφορά στην φορολόγηση δεν είναι λύση, δεν πρέπει η φορολογική νομοθεσία να είναι γεμάτη εξαιρέσεις.
Δεν το έχω διαβάσει και το έγραψα εδώ για πρώτη φορά: Ο παράγοντας που θεωρώ πιο σημαντικός και αντικειμενικός είναι η συχνότητα δημόσιας συγκοινωνίας από τον τόπο του ιατρείου μέχρι το αστικό κέντρο με το μεγαλύτερο νοσοκομείο του νομού. Για την Αθήνα μπορεί να είναι 10 λεπτά, για 1 νησί του Αιγαίου μπορεί να είναι 3 ημέρες. Και αυτό ο παράγοντας μπορεί να κάνει τα "3€" να γίνουν "30€" ανά πολίτη σε ένα νησάκι με 200 κατοίκους και συγκοινωνία 2 φορές την εβδομάδα. Και ναι, η "Κορώνη" και ο "μπάρμπας" της δεν θα με συμπαθήσουν."

Σχετική συζήτηση γύρω από το θέμα εδώ: http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,4325.msg68687.html#msg68687

Το φαγητό που προσφέρεται στα διάφορα Ιατρικά συνέδρια έχει και αυτό τον συμβολισμό του.

Δεν είναι δυνατόν να πηγαίνεις σε Ιατρικά συνέδρια για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (αλλά και για οποιαδήποτε άλλη πάθηση) εδώ στην Ελλάδα, και στο διάλειμμα να σερβίρουν κομματάκια πάστα φλώρας και τουρτάκια  ή κοκ χωρίς να σου δίνουν καμιά υγιεινή ενναλακτική . Να πηγαίνεις για μεσημεριανό και να σου έχει τηγανιτές πατάτες, spring rolls και σάντουιτς τίγκα στην μαγιονέζα και να μην υπάρχει σαλάτα ενώ όλα αυτά να συνοδεύονται από Κόκα Κόλα. Και να έχεις κυρίους και τις κυρίες Ιατρούς να φουμάρουν κιόλας δίπλα σου…

Θυμάμαι τα αντίστοιχα συνέδρια στην Σουηδία, όπου στα διαλείμματα είχες να διαλέξεις μεταξύ πράσινων μήλων, πορτοκαλιών, και μπανάνας και τα συνόδευες με κρύο νερό στο οποίο είχαν βάλει κομμένο λεμόνι ή που στο μεσημεριανό ήταν απαραίτητη η σαλάτα και το μαύρο ψωμί.

Η Υγεία είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα guidelines της ADA...

Οι ώρες αναμονής στα Επείγοντα ενός Νοσοκομείου δεν είναι απαραίτητα δείκτης της ποιότητας ενός Συστήματος Υγείας.

Συχνά βλέπουμε δημοσιεύματα για τις πολλές ώρες αναμονής στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), Βορειοευρωπαϊκών Νοσοκομείων και από αυτό εξάγουν κάποιοι το συμπέρασμα ότι τα συστήματα Υγείας τους, είναι σε κατάρρευση ή ότι το Ελληνικό ΕΣΥ είναι καλύτερο.

Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Και εγώ όντας Ιατρός, στραμπούλιξα το πόδι μου ένα Σαββατόβραδο στην Στοκχόλμη και περίμενα στα ΤΕΠ 12 ώρες. Επειδή γνωρίζω όμως, εκ των έσω, πως λειτουργεί το σύστημα εκεί, ξέρω ότι αν είχα Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου θα μου κάναν θρομβόλυση ήδη μέσα στο ασθενοφόρο (επιστημονική φαντασία στην Ελλάδα).

Απλά σε αυτές τις χώρες ξέρουν να βάζουν προτεραιότητες. Και δεν χωράει μέσο ή τσαμπουκάς.

Ο λόγος που συχνά βάζω την λέξη ειδικός σε εισαγωγικά.

Υπάρχει λόγος που συχνά βάζω το ειδικός σε εισαγωγικά.

Πρώτον γιατί έχω δει πολλές φορές ειδικούς να μην είναι επαρκώς ενημερωμένοι στα τεκταινόμενα της ίδιας τους της ειδικότητας (τώρα πια με την βοήθεια του ίντερνετ είναι εύκολο να το διαπιστώσει κανείς).

Δεύτερον: Έχω δει ουκ ολίγες φορές «ειδικούς» και μη, στην Ελλάδα αντί να ξεκινούν από τα πιο απλά και φθηνά φάρμακα και να κλιμακώνουν την θεραπεία ανάλογα με τα αποτελέσματα, να πηγαίνουν κατευθείαν στο ακριβότερο φάρμακο, αδιαφορώντας για το κόστος στο Ταμείο και τον Ασθενή. Αυτό δεν είναι φυσικά σημάδι ανθρώπου που ξέρει την δουλειά του και μάλιστα που θέλει να αποκαλείται ειδικός.

Αλλά όπως έλεγε και ο Τσαρούχης, στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις. Προσωπικά πριν θεωρήσω ότι κάποιος είναι αληθινά ειδικός πρέπει πρώτα να τον δω να χειρίζεται μερικά περιστατικά.

251 ΓΝΑ. Εγχειρίδιο Αντιμετώπισης Επειγόντων Περιστατικών.

Πολύ καλή δουλειά. Δημοσιεύτηκε το έτος 2016:

http://www.docmed.gr/251-gna-egchiridio-antimetopisis-epigonton-peristatikon/

Το να φροντίζει κανείς τα οικονομικά του είναι σαν να φροντίζει την Υγεία του.

Το να φροντίζει κανείς τα οικονομικά του

είναι σαν να φροντίζει την Υγεία του.

Οι ερευνητές στον κλάδο της Κοινωνικής Ιατρικής έχουν δείξει επανειλημμένως με μελέτες τους  ότι

όσο πιο καλά οικονομικά έχει κανείς (άτομο ή κράτος)

τόσο καλύτερη Υγεία απολαμβάνει (σε ατομικό ή κρατικό επίπεδο αντίστοιχα).

Είναι σαφώς πιο σημαντικό να είναι κανείς σε καλή οικονομική κατάσταση

από το να παίρνει πανάκριβα φάρμακα.

Αυτό το γνωρίζουν καλά στην Βόρεια Ευρώπη και τους έχει επηρεάσει και στον τρόπο που σχεδίασαν τα Συστήματα Υγείας τους. Βοήθησε βέβαια πολύ και το ότι εκεί υπάρχει μικρότερη διαφθορά και έτσι μικρότερα περιθώρια για την Φαρμακοβιομηχανία να κινηθεί εξωθεσμικά. (Και να φανταστεί κανείς ότι πρόκειται για χώρες που είναι πρωτοπόρες στην ανακάλυψη και παραγωγή φαρμάκων).

Το υπερηχογράφημα καρωτίδων δεν είναι εξέταση ρουτίνας!

Αντιγράφω (και προσυπογράφω) δημοσίευμα του Καρδιολόγου Χρήστου Ντέλλου στον τοίχο του στο facebook , στις 14/12/2016.

Το ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ δεν είναι εξέταση ρουτίνας!

Μην το κάνετε χωρίς σοβαρό λόγο!

Στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές οδηγίες (guidelines) το υπερηχογράφημα ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ δε συστήνεται ως εξέταση ρουτίνας για την πρόληψη καρδιαγγειακών νόσων! Το πιθανό όφελος από την ανεύρεση ασυμπτωματικών στενώσεων των καρωτίδων θεωρείται μικρότερο από την πιθανή βλάβη!

Το αίσθημα "ζάλης" από μόνο του δε θεωρείται ένδειξη υπερηχογραφήματος καρωτίδων!

Πέρα από την οικονομική επιβάρυνση και την αναστάτωση των "ασθενών", οδηγεί σε υπερδιαγνώσεις, με ότι αυτό συνεπάγεται: αναίτιες απανεξετάσεις και αχρείαστες φαρμακευτικές (πχ.στατίνες) ή και επικίνδυνες επεμβατικές θεραπείες.

Δεν πρέπει επομένως να γίνεται κατάχρηση της εξέτασης, όπως συχνά παρατηρείται σε άτομα κάτω των 65 ετών, χωρίς σαφή νευρολογικά συμπτώματα και χωρίς σοβαρούς παράγοντες κινδύνου!

Μια εύστοχη περίληψη των προβλημάτων με τις διακομιδές των ασθενών στην Ελλάδα.

Μια εύστοχη περίληψη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, ως Ιατροί, στις διακομιδές ασθενών. Στα παρακάτω προβλήματα να προστεθεί ότι ο συνοδεύων Ιατρός - αν δεν ανήκει στο ΕΚΑΒ - είναι  ουσιαστικά ανασφάλιστος, γιατί είναι εκτός του εργασιακού του χώρου.

Υπάρχει σοβαρότατο θέμα με τα διαδικαστικά των διακομιδών (μόνο το θέμα της συνοδείας σοβαρών-ασταθών περιστατικών από ανειδίκευτους έχει επιλυθεί), προσωπικά το διαπίστωσα πρώτη φορά όταν έδωσα οδηγία να κάνουν μια stedon σε ασθενή μου που διεκόμιζε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και μου είπε η διασώστρια "α, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε stedon", και αναρωτιέμαι, τι ακριβώς ρόλο παίζει ο διασώστης-συνοδηγός που κάθεται δίπλα ;
Προσωπικά ήμουν διατεθειμένος να το γράψω και ως ιατρική οδηγία, αλλά απ' την στιγμή που δεν μπορούν να χορηγήσουν φάρμακα καθ' οδόν, αναρωτιέμαι ποιος ο ρόλος τους...

Όσον αφορά την επιστροφή, αυτό κι αν είναι πονεμένη ιστορία. Με τις αποστάσεις της επαρχίας και τα ταξί να κοστίζουν από 20€ και πάνω, βρίσκεσαι σε δύσκολη θέση, θα πρέπει να κυνηγάς τους συγγενείς του ασθενούς με τις όποιες άσχημες εντυπώσεις σχηματίζουν για σένα ;
Γιατί να βάζεις απ΄την τσέπη σου (και τον πενιχρό πια μισθό) ώστε να κάνεις την δουλειά σου ;

Να μην μιλήσουμε για την περίπτωση του μοναδικού γιατρού σε άγονο νησάκι, όταν αφήνεις πίσω το νησί και πρέπει να λύσεις το πρόβλημα του πως θα επιστρέψεις, όπως και το ποιός σε καλύπτει νομικά αν συμβεί κάτι στο νησάκι εν τη απουσία σου.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,120.msg64086.html#msg64086

Πόσο αυξάνεται το προσδόκιμο επιβίωσης των Ελλήνων από τα "καινοτόμα" φάρμακα υψηλού κόστους;

Η αίσθησή μου μετά από 30 χρόνια τριβής μέσα στα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας σε Σουηδία, Νορβηγία και Ελλάδα: 

Ακόμη και αν εξαφανιστούν παντελώς τα "καινοτόμα" φάρμακα από την Ελλάδα η μεταβολή στο προσδόκιμο επιβίωσης των Ελλήνων και στην Δημόσια Υγεία γενικότερα θα είναι απειροελάχιστη. Θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό πχ να εφαρμόσουμε τον αντικαπνιστικό νόμο στους κλειστούς δημόσιους χώρους. 

Να λάβει επίσης κανείς υπόψιν ότι τα "καινοτόμα" αυτά φάρμακα υψηλού κόστους κοστίζουν 700 εκατ €/έτος από τα 2 δις € που είναι η συνολική φαρμακευτική δαπάνη του ΕΟΠΥΥ όταν συνολικά οι συμβεβλημένοι Ιατροί του ΕΟΠΥΥ κοστίζουνε 80 εκατ €/έτος και δεν τους πληρώνουν κιόλας...