"Θα συναντήσεις ένα ψηλό μελαχρινό άνδρα."

Μόλις είδα το καινούριο φιλμ του Γούντυ Άλλεν "Θα συναντήσεις ένα ψηλό μελαχρινό άνδρα."

Μου άρεσε σαν ταινία.

Μου άρεσε καταρχήν το κομψό Αγγλικό περιβάλλον στο οποίο διαδραματίζεται. Μου άρεσε η τζαζ (κατά κύριο λόγο) υπόκρουση. Μου άρεσε η τυπική για τον Γούντι Άλλεν εμμονή του στην αβεβαιότητα των ανθρωπίνων σχέσεων. Ο φόβος των γηρατειών και του θανάτου που έρχονται, ο φόβος της μοναξιάς, ο φόβος να μην τα καταφέρουμε. Το Άγχος και το Ανικανοποίητο. Πάντα βέβαια με μια καλή δόση χιούμορ και αυτοειρωνίας.

Άχ βρε Γούντυ. Όσο πιο πολύ μεγαλώνω τόσο πιο πολύ σε εκτιμώ...

The Social Network.

Είδα πριν λίγες ώρες το The Social Network.
Μια δραματοποίηση του πως ξεκίνησε το Facebook.
Είναι ειρωνία το πως ο ιδρυτής του μεγαλύτερου ίσως πειράματος επικοινωνίας στην ιστορία, φαίνεται να είχε ο ίδιος σοβαρά προβλήματα επικοινωνίας με τους γύρω του.
Μου άρεσε ο γρήγορος και νευρικός ρυθμός της ταινίας που ταιριάζει με την γενιά του facebook και της διαδικτυακής επικοινωνίας γενικότερα.
Μου έκανε εντύπωση το ότι από το Πανεπιστήμιο του Harvard ξεκίνησαν (αλλά το παράτησαν στην μέση τελικά) και ο ιδρυτής της Microsoft ο Bill Gates αλλά και ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg. Μάλλον δεν είναι υπερβολή τελικά που το αξιολογούν σαν το καλύτερο Πανεπιστήμιο στον κόσμο. Ένα Πανεπιστήμιο που σε ωθεί να σκεφτείς μόνος σου και να παράγεις ο ίδιος και όχι να παπαγαλίζεις ή να φιλάς κατουρημένες ποδιές.
Μου άρεσε πάντως πιο πολύ το τέλος του έργου:
"All you need is love" όπως θα λέγαν και οι Beatles.
ή
"Για όλα φταίν οι γκόμενες. Οι πρώην και οι επόμενες" που θα έλεγε και ο πιο κυνικός Δήμος Μούτσης.



Μόλις διάβασα και σχετικές κριτικές από το rottentomatoes κσι την Guardian.
(Τις κριτικές προσπαθώ να τις διαβάζω όταν δω την ταινία και μετά, και έτσι έγινε και αυτή την φορά):

http://www.rottentomatoes.com/m/the-social-network


http://www.guardian.co.uk/film/2010/oct/14/the-social-network-review

Αν σου ζητήσουν φακελάκι, δώσε ένα άδειο.

Τι λένε η Λιάνα Κανέλλη και ο Νίκος Δήμου για το κάπνισμα.

Λιάνα Κανέλλη:

«Κράτος που αποφασίζει να αφαιρεί ζωές όποτε θέλει, είτε εδώ είτε στην Κανταχάρ, δεν μπορεί να μου υποδείξει το πώς θα πεθάνω.
Αν εκχωρήσουμε στη δικτατορία των υγιεινών το δικαίωμα να καθορίζουν τον τρόπο που θα πεθάνουμε, τότε τους εκχωρούμε και το δικαίωμα του πώς θα ζήσουμε».

Νίκος Δήμου:

«Επειδή είμαι εναντίον της βίας, κάθε είδους βίας, είμαι και εναντίον της βίας που ασκούν οι καπνιστές, υποχρεώνοντας τους μη καπνιστές να εισπνέουν τον καπνό τους. Το παθητικό κάπνισμα επιβαρύνει σοβαρά την υγεία.

Είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι καπνιστές είναι ελεύθεροι να επιλέξουν τον καρκίνο των πνευμόνων, την αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή το έμφραγμα - αλλά ΜΟΝΟ για τον εαυτό τους».

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/12/2008

Περιμένοντας τους Βαρβάρους.

Την καλύτερη και πιο συμπυκνωμένη ανάλυση του παρακάτω ποιήματος του Καβάφη την διάβασα πρόσφατα σε ένα διαδικτυακό ιατρικό φόρουμ (το Forum Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας), από τον φίλο μου τον Νεκτάριο Νικολόπουλο.

Γράφει λοιπόν ο Νεκτάριος:
Είναι φοβερή η έφεση που έχουμε ώς έθνος να βρίσκουμε "βαρβαρους" για να φορτώνουμε τα λάθη μας.
Πέραν όμως του κακού μας εαυτού δεν υπάρχουν άλλοι βάρβαροι.

— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.


—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.


— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.


—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.

— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

__

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Κ. Καβάφης.

«Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν»

Σε ελεύθερη μετάφραση από τα Αρχαία Ελληνικά:

Τα σπίτια μας καίγονται και εμείς τραγουδάμε..

Χαλεπώτερον το φυλάττειν του κτήσασθαι.

Πιο δύσκολο είναι να διατηρήσεις παρά να αποκτήσεις τα αγαθά.